Aanvankelijk dacht ik van doen te hebben met een mix van country & western-twang en jaren vijftig rockabilly. Een, zeg maar, soort van conservatieve redneck-country waar ik niet zo van houd. Niet alleen wijst de hoesfoto daar op, maar ik meende ook dit vooroordeel bij de eerste beluistering te zien bevestigd. Hoe verkeerd kun je het hebben. Het debuut van Ben Mallott, Look Good, Feel Good (eigen beheer/Sonic Rendezvous) is namelijk een bijzonder kleurrijke plaat, waarop de zonder uitzondering mooie liedjes hun oorsprong hebben in uiteenlopende stromingen als twang, pop, soul, country – en countrysoul, helemaal als de Hammond lekker meezuigt op Mallotts heerlijke melodieën. De 32-jarige Mallott komt uit Austin, Texas maar is zoals gezegd beslist geen eendimensionale ruwe bolster. Met een romantische, imposante bariton zet Mallott zeer fraaie popliedjes en ballads neer als de Memphis-countrysoulballad I Want It All, Over Time en Shotgun Suzy, de laatste een duet met Eliza Gilkyson. Maar de man schudt ook, à la stadgenoot Damon Bramblett (waar is die gebleven?), vlot rockende countrysongs als Purgatory’s Last Massage Parlor en Cold Feet probleemloos uit de mouw, bovendien nog eens getoonzet in een organisch geluidsdecor. Het schitterende The Artful Dodger is met zijn strijkers en meeslepende melodielijnen het bitterzoete hart van dit uitstekende album, waarna de slotconclusie is dat Ben Mallott een erg mooi debuut heeft afgeleverd en bovendien fantastische cowboylaarzen heeft.