Bill Chambers blijft zich bemoeien met de loopbaan van zijn succesvolle dochter Kasey Chambers, maar af en toe gunt hij zich de tijd om aan eigen projecten te werken. Voor het ijzersterke Drifting South (Whitewater Records) grijpt hij terug naar zijn roots in een vissersdorpje in het zuiden van Australië. I miss the ocean in her eyes zingt Chambers op Diesel And Driftwood. In het van een Johnny Cash-beat voorziene Tasmania is de wind cold as a sailor’s grave. Het door Guy Clark geschreven Magnolia Wind krijgt een slepende uitvoering. Natuurlijk begint het indrukwekkende Listening To Neil Young met elektrische gitaren. Like a ship that sailed against the wind / Never one who could drift with the tide / Still learning new ways to be free / He was listening to Neil Young the day he died. Dashboard Jesus is geschreven door schoonzoon Shane Nichelson en dochterlief zelf zingt samen met haar vader het prachtige Deckhands Daughter van James McMurtry. De lichthese voordracht van Bill Chambers werd al eens treffend vergeleken met het effect dat zout water heeft op hout. Een stem die enigszins te vergelijken is met Kris Kristofferson, maar dan toch wel beduidend krachtiger. Behalve elektrische en akoestische gitaren leeft Chambers zich uit op dobro, mandoline, Weissenborn en mondharmonica, terwijl hij ook nog eens Jim Moginie van Midnight Oil uitgenodigde om op elektrische gitaar en diverse andere snaar- en toetsinstrumenten mee te spelen. Van begin tot eind geslaagd: van stuurloos dobberen is op Drifting South geen moment sprake.