Ergens tussen Mazzy Star en Mark Lanegan’s Screaming Trees moet ruimte zijn voor iets bijzonders met kenmerken van beide bands, zo moet Alexander Holt Iglehart hebben gedacht. Hij maakt het helemaal waar op After All (Borderlord Records) van Calico Haunts. Opmerkelijk genoeg is het de zang van Iglehart die onmiddellijk aan Mazzy Star doet denken, toch echt een band met een zangeres. Misschien niet helemaal dezelfde mysterieuze schoonheid van Hope Sandoval, maar de trage manier van zingen van Iglehart roept ook iets op van zonnestralen die door een mistig woud proberen te prikken. En als het al niet de zang is, dan toch zeker het gitaarwerk op After All. Dat is heerlijk psychedelisch op een manier zoals de paisley underground destijds (de jaren tachtig) teruggreep op de sixties. Iglehart werkt zijn droom uit met multi-instrumentaliste Jennifer Lin Snyder. Na het instrumentale begin van Early Easter Afternoon heeft Couvert Le Meurtre helemaal de sfeer van Mazzy Star. En het daarop volgende Killingsworth zou heel goed van Mark Lanegan kunnen zijn. Het titelnummer heeft alles: van een mondharmonica, kale eenvoudige drums, psychedelische toetspartijen tot steeds intenser gitaarwerk met veel distortion. House By The Highway heeft een verhalend karakter en White Widow van die helemaal bij deze sfeer passende schrille toetsflarden. Velvet Underground en Neil Young zijn voor de hand liggende vergelijkingen die wat mij betreft veel aandacht zullen genereren voor Calico Haunts. After All werd thuis in Chapel Hill, North Carolina, opgenomen en dit in de nazomer van 2009 verschenen album heeft geheel onterecht nog veel te weinig aandacht gekregen van blogs en muziekbladen. Verkrijgbaar bij CD Baby.