Allison Moorer begon zeven albums geleden met tamelijk veilige countrypop. Gaandeweg heeft ze steeds meer zeggenschap over haar muziek gekregen. Door haar huwelijk met Steve Earle werd ze ook geaccepteerd door liefhebbers van alternatieve country. Ook de soulplaten van haar zus Shelby Lynne wierpen een ander licht op de loopbaan van Moorer. Maar van dit alles is op Crows (Rykodisc/Rough Trade) weinig te merken. Dat wil zeggen, bij oppervlakkige beluistering. Want na meerdere draaibeurten valt toch wat twang en soul te ontwaren in de ziel van de nummers op Crows. Dat bewijst vooral dat Moorer een serieus te nemen artieste is. Voor haar achtste cd componeerde de Amerikaanse vooral achter de piano. De eerste indruk van niet veel meer dan tamelijk verzorgde pianopop maakt gaandeweg plaats voor bewondering. De fraaie stem die volstrekt natuurlijk klinkt en het uiterst verfijnde spel van de begeleiders getuigen van pure klasse. Vooral gitaristen Joe McMahan en Richard Bennett leveren heel subtiel prachtwerk. Ook een pluim voor producer R.S. Field, die hier nota bene de grootsheid van een Burt Bacharach lijkt na te streven.