Al als de band net geformeerd is, het is 1970, krijgt Home een contract aangeboden van CBS. Het viertal heeft in zijn midden Laurie Wisefield, wiens vloeiende en natuurlijke gitaarsound een belangrijke stempel op het bandgeluid zet. Home bezit een aardse sound die het midden houdt tussen Wishbone Ash en Badfinger. Op het debuut Pause For A Hoarse Horse klinkt Home zelfverzekerd door de bluesy zang en de competente ritmesectie, maar vooral door het lyrische gitaarspel van Wisefield, zoals geëtaleerd in ‘Red E. Lewis & The Red Caps’ en ‘Moses’. Melodie en harmonie meer…
Reeds eind vorig jaar vroegen we dit album aan bij de artiest. Helaas stuurde Ian Fitzgerald zijn cd Empty Like The Lion Den (Dirt Floor Records) maar niet op. Terwijl de geluidsfragmenten op CD Baby zo veelbelovend klonken. Dan maar kopen? Dat zou jammer zijn, want dan schrijven we geen recensie meer. We vinden het leuk om onbekende artiesten te introduceren, maar die moeten daar dan zelf natuurlijk ook wat voor doen. Ian Fitzgerald lijkt zich niet zo te bekommeren om zijn loopbaan. Anders was er al meer aandacht meer…
Depend On This (eigen beheer) van Ruth Minnikin and her Bandwagon is een raar album. Of misschien zou je het een dubbel-ep moeten noemen. Er staan zes nummers op die in afwijkende versies twee keer langskomen. De eerste zes nummers zijn geproduceerd door Ruth en Alex Watt, daarna volgen de versies waarvoor producer Chuck Blazevic werd aangetrokken. Die arrangeerde alles opnieuw en in eerste instantie heb je nauwelijks door dat het dezelfde nummers betreft. Op Depend On This is weinig meer over van meer…
Een werkelijk uitstekend idee, dit Nashville Songbook Volume One (eigen beheer) van Gary Nicholson. De alom gewaardeerde songschrijver en producer uit Nashville nam veertien van zijn nummers op, veelal samen met de artiesten die er eerder succes mee hadden. Zoals Vince Gill, die uit dankbaarheid voor zijn nummer 1 hit One More Last Chance uit 1993 hier aanwezig is op elektrische gitaar en tweede stem. De oorspronkelijk uit Fort Worth, Texas, afkomstige Nicholson heeft een enorme staat van dienst. Liefst 350 van zijn liedjes meer…
Op het gevaar af kritiek te krijgen op het recenseren van een cd die in 2009 uitkwam, steek ik toch luid de loftrompet over dit prachtige Tremolo (Red House Records). Het is een mooi duo dat hiervoor verantwoordelijk is: David Huckfelt en Benson Ramsey, tezamen The Pines. Ze zwierven vanuit Iowa met z’n tweeën door Amerika; woonden in Arizona en zijn nu neergestreken in Minneapolis, Minnesota. Benson is de zoon van Bo, welke laatste produceerde en zijn gitaardiensten aanbood. In overeenstemming met de hoesafbeelding kunnen we op Tremolo genieten meer…
Een recensie van Skylight Exchange (Quesbar Records) van The Sparkleberries zonder de naam van Lou Reed te laten vallen is onmogelijk. Ken Kleinfeld praatzingt op precies dezelfde manier. Weinig origineel dus? Vervelend zelfs wellicht? Geen sprake van, de artiest uit Chapel Hill, North Carolina, heeft namelijk wel wat ijzers in het vuur die dit nog geen half uur durende plaatje uiterst genietbaar maken. Allereerst zijn de liedjes lekker catchy en vol stijlaccenten uit zowel de jaren zestig als eind jaren zeventig/begin meer…
Singer-songwriters als John Hiatt en Steve Earle steken niet onder stoelen of banken dat ze de platen van Buddy Miller fantastisch vinden. En ook de grande dame van de country, Emmylou Harris, heeft Miller hoog zitten, want regelmatig is hij gitarist in Harris’ begeleidingsband. Wonderlijk genoeg is Buddy Miller al een stuk in de veertig als hij in 1995 debuteert met Your Love And Other Lies. Vanaf die plaat is Miller een ware country-cultheld. Miller wordt geboren in Ohio, groeit op in New Jersey, vestigt zich in Manhattan en trekt in de jaren zeventig door het land meer…
Zijn maatje Kieran Kane verraste vorig jaar met Somewhere Beyond The Roses, een origineel album waarop banjo en baritonsaxofoon centraal stonden. Zo bijzonder is dit A Patch Of Blue Sky (Music Road Records/Munich) van Kevin Welch niet. Het is wat we van Welch kunnen verwachten: degelijk vakwerk. De verhuizing van Nashville naar Austin heeft niet echt iets veranderd aan de sound van Welch, die hier samenwerkt met Rick Richards (drums), Glenn Fukunaga (bas), meer…
Het applaus daalt als een waterval neer op Jackson Browne en David Lindley op de dubbele live-cd Love Is Strange (Inside Recordings). Het betreft hier een weergave van optredens in vijf Spaanse steden in maart 2006. De samenwerking met de Spaanse percussionist (tablas en cajón) Tino di Geraldo werpt een nieuw licht op het oeuvre van Browne. En de nummers van Lindley hebben sowieso al een tropische percussieve tik die die samenwerking makkelijk maakt. Natuurlijk is Lindley die (hawaiiaanse) meer…
Al vanaf het intro van All Y’all – het liedje – heb ik bijna de onbedwingbare neiging de debuutplaat van Gringo Star met de volle mep aan sterren te belonen. Wat een geweldige zomerhit is deze soulvolle garagerock-knaller toch; gezongen met de neusverkouden stem van Ray Davies en met een klinkende gitaarrriff à la The Kinks in 1965. Dit zijn jonge gassies uit Atlanta, Georgia, die met een toch niet zo lullige naam – iemand, las ik ergens, vond Gringo Star een melige bandnaam – een ijzersterk rock-’n-roll-debuut afleveren. All Y’all (Cargo Records/Sonic Rendezvous) meer…
