De Amsterdammer Edo Donkers is gefascineerd door Amerika. A Sense Of Home (Continental Record Services/Munich) is een cd waarvoor hij inspiratie opdeed tijdens een maandenlange reis door het zuidwesten van de VS. En vond hij er het ultieme thuisgevoel? Ja en nee, zo blijkt uit de titelsong. Oh drive on / On that stretch of road running westbound / Won’t you ride on / Oh that troubadour’s hallowed ground / Now I can’t seem to grasp it, no matter how I try / Guess that I’ll be looking for a home / Right until the day I die meer…
Net als Jim Lauderdale en Radney Foster maakt Trevor Alguire het soort onvervalste country dat in de eerste plaats vooral verrassend tijdloos klinkt. Niet ouderwets, hou op, allerminst. De liedjes en aanpak van deze Canadees passen helemaal in het straatje van iemand als Marty Stuart, ook iemand die tradities mengt met een eigen persoonlijkheid, zodat van veilig sjabloneren geen sprake kan zijn. Now Before Us (eigen beheer) is, zoals al wel uit voorgaande woorden kon worden opgemaakt, een uitermate geslaagd album. Geef dit meer…
Volgens John Gjaltema verschenen er in 2010 zoveel goede platen dat het zonde zou zijn om het bij een top 10 te laten.
1. Robyn Ludwick – Out Of These Blues
Robyn Ludwick groeide op in de honky tonks van Texas en schrijft liedjes over de tijd dat ze als klein kind gehurkt tussen de geparkeerde auto’s zat te plassen. Ze kan niet alleen prachtig meer…
Volgens Wiebren Rijkeboer…
1. Deer Tick – The Black Dirt Sessions
Born On Flag Day was ook al geweldig, maar wat mij betreft is The Black Dirt Sessions nog beter, want een meer allround-album. Donkerder ook, veel donkerder. Prachtige, soms hartverscheurende liedjes, mooie koortjes, elektrische piano en ruim meer…
De traditionele lijstjes. Was het een goed jaar? Wel volgens Hugo Vogel. Hier is zijn lijstje met een beknopte toelichting.
1 Christian Kjellvander – The Rough And Rynge
Soort van comeback-plaat waarmee Kjellvander de rollen meer…
De Brabantse Hilde Vos ambieert een loopbaan als Ilse DeLange. Dat getuigt van ambitie. Je kunt er ook vraagtekens bij plaatsen. Is muziek de ware inspiratiebron? Of is het Vos te doen om de populariteit en roem? Op het debuut A Heartbeat Away (Continental Record Services/Munich) worden die vragen nog niet beantwoord. De pas 24-jarige Vos toont te weinig een eigen gezicht op dit nogal brave album. Vooral het door haar zelf gepende Living On Lies is allesbehalve opwindend en het rare nogal gemaakte Dolly-lachje op meer…
Op vrijdag 17 december 2010 overleed Don Van Vliet, alias Captain Beefheart. Van Vliet leed al geruime tijd aan multiple sclerose en leidde decennialang een teruggetrokken bestaan in The Mojave Desert. Muzikaal was hij onnavolgbaar en soms niet te begrijpen. Dat gold ook zeker voor de superieur croonende Captain in de magistrale soulballad ‘Further Than We Gone’. Onherkenbaar is de stem van Van Vliet, die bekend staat om zijn grommende gorgel. Onherkenbaar is ook het muzikale decor; geen ongestructureerde gekte, geen bizarre songstructuren. meer…
For You 2 (A Tribute To Springsteen) – The Six Sessions (36 Exclusive Unplugged Performances) – Beginner’s Guide To Americana – I Like It Better Here (Music From Home) – The Imus Ranch Record II – Basta Music Presents: A Catchy Christmas
Bruce Springsteen staat weer helemaal in het middelpunt van de belangstelling door de luxe release van Darkness On The Edge Of Town met daarop heel veel niet eerder uitgebracht materiaal. For You 2 – A Tribute To Bruce Springsteen (Route 61 Music) komt dus op een gunstig moment. Op deze dubbelaar meer…
Op het titelnummer Illinois, Kentucky, And Tennessee (eigen beheer) verkent Chris Black akoestische powerfolk, maar hij slaat nog veel meer wegen in, zodat er makkelijk nog enkele andere staten aan de titel van zijn album hadden kunnen worden toegevoegd. Alone is een lekker zwalkend walsje met dronken piano. The Purgatory Blues is countryblues met de nadruk op het jammende karakter met percussie, slidegitaar en handgeklap. Het doet wel wat denken aan een vergeten band als Soulhat en ook Papa Mali. Red Doors wordt meer…
Eerlijk gezegd valt mij Sometimes Ya Gotta… (Blue Rose/Sonic Rendezvous) niet mee. Wellicht waren mijn verwachtingen te hoog gestemd. Want ga maar na, rockchick Collins heeft door haar echtelijke verbintenis met Jason & The Scorchers-bassist Al Collins toegang gekregen tot de muzikale fine fleur van alternatief Nashville. Dan Baird produceert en speelt gitaar, Warner E. Hodges hanteert de twanggitaar, husband Collins heeft de bas omgegord en Tommy Womack draagt compositorisch bij. Dit op zich bijzonder interessante affiche meer…
