Het elfkoppige Bellowhead werd al vijf keer door de BBC verkozen tot beste liveband in het folkgenre. Topproducer John Leckie (Radiohead en vele anderen) moest de tomeloze energie van het gezelschap in goede banen leiden op het derde album. Dat is gelukt door de band in de befaamde Abbey Road Studios binnen een week te laten doen waar ze sterk in zijn. Op Hedonism (Navigator/PIAS) valt alles op zijn plaats. Dat valt nog niet mee in zo’n wonderlijke mix van folk, klassiek, funk, musical, wereldmuziek en nog veel meer. De folk van New York Girls gaat twee eeuwen terug in de tijd, terwijl The Hand Weaver And The Factory Maid een reis is naar New Orleans. De uitvoering van het door Jacques Brel geschreven Amsterdam is net zo bitterzoet als de versie van Scott Walker. Little Sally Racket is free jazz in punkgalop met bijzondere koorzang als rustpunt. Als bonus is een live-dvd toegevoegd.

Van This Is The Kit verscheen Wriggle Out The Restless – Deluxe Edition (Disco-Ordination/Sonic Rendezvous). This Is The Kit is een project van de Britse Kate Stables (zang, banjo, gitaar, orgel, trompet). Ze zoekt steeds naar nieuwe mensen om mee samen te werken. Folk is altijd de basis. De uitkomst klinkt heel anders dan bij Bellowhead. This Is The Kit zoekt het meer in het nu. Dit is moderne licht atmosferische folkpop met veel aandacht voor kleine details. Bij deze deluxe uitgave zit een tweede cd met covers en door gasten verzorgde remixes.

Peader King is een singer-songwriter die woont op het voor de Ierse westkust gelegen eiland Inishbofin. Zijn hele familie maakt muziek. Gaandeweg heeft King de traditionele folk steeds meer blootgesteld aan invloeden van buitenaf, wat alles te maken heeft met zijn bewondering voor mensen als Richard Thompson, Tom Waits en Bruce Springsteen. Op The Shadowlands (eigen beheer) komt dat allemaal samen in fijntjes gearrangeerde liedjes, net zo rustgevend als de branding. Liefhebbers van iemand als Luka Bloom zullen dit zeker weten te waarderen.

Wie het kale berglandschap op de foto in het cd-boekje bekijkt, zal moeten toegeven dat het helemaal niet zo raar is dat er zoveel uitstekende americana komt uit Zweden. Die ruige wildernis inspireert eerder tot die muziekstijl dan een polderlandschap. Hoe dan ook, Words Unspoken (eigen beheer) van Simon Elvnäs is een prachtige cd die tot stand kwam onder productionele leiding van Glen Scott, die eerder samenwerkte met onder anderen Ron Sexsmith en Stephen Simmons. Elvnäs heeft een mooie zuivere stem die behaaglijk is als een wollen sjaal met in de hoge regionen wat kriebelende pluisjes.

Dit schreven we over het in 2006 verschenen Company Town: Paul Fonfara stond met Woven Hand en Jim White al enkele malen op de podia in Nederland. Met zijn eigen band Painted Saints zou hij ook eens deze kant op moeten komen, want met Company Town (Sopping Thursday) heeft hij een eigenzinnig debuut afgeleverd dat zeker aandacht verdient. Helemaal nieuw is de plaat niet, want op kleine schaal werd deze muziek vorig jaar al uitgebracht onder de titel Miles Of Twine. Met een andere titel en nieuw artwork van Paul Fonfara blijft deze fraaie cd hopelijk deze keer niet onopgemerkt. Dat Painted Saints een experimentele vorm van americana maken, zal niet bevreemden, gezien de samenwerking met Woven Hand en Jim White. De americana van Paul Fonfara en zijn zeven bandleden wordt opgebouwd uit woestijnmuziek en oosteuropese zigeunerklanken, waarbij elementen uit de kamermuziek niet worden geschuwd. Het eindresultaat klinkt als filmmuziek voor een spaghetti-western uit Hongarije, als zoiets al zou bestaan, en zou liefhebbers van Ennio Morricone, Calexico, Sixteen Horsepower en Tom Waits zeker aan moeten spreken. Fonfara (zang, gitaren, klarinet, viool en cello) heeft maar liefst zeven bandleden om zich heen verzameld, maar toch blijft het allemaal heerlijk desolaat. Hoor die zingende zaag eens janken! En dat sfeervolle fluiten brengt beelden van een eenzame ziel dolend in een ghost town op het netvlies. Lange tijd maakte Fonfara deel uit van de avontuurlijke scene in Denver, Colorado, die naast Sixteen Horsepower bijvoorbeeld bestaat uit gelijkgestemde bands als Devotchka en Tarantella, maar na een verblijf in Spanje is hij nu actief vanuit Minneapolis, Minnesota. Hopelijk vindt hij daar inspiratie voor een opvolger.

En dit over het in 2007 verschenen tweede album: De band Painted Saints schildert in bruintinten en bordeauxrood. Op The Bricks Might Breathe Again (eigen beheer) onthalen ze de bezoekers in een chique bordeel ergens in de Rocky Mountains, waar cowboys en zakenlui al tevreden zijn als ze er mogen vertoeven in het aangenaam gezelschap van de stijlvolle gastdames. Lekker onderuitgezakt in een bank met brede leuningen, een fijne conversatie voerend, een whisky onder handbereik en een knapperend haardvuur op de achtergrond. Die sfeer heeft deze cd, waarop leider Paul Fonfara en zijn band wederom oosteuropese klanken combineren met woestijnmuziek. Buiten waait het, hoor maar naar die zingende zaag, maar binnen is het behaaglijk. Fonfara heeft een verleden bij Jim White, Woven Hand en Devotchka. Zijn kunstzinnige aanpak zou vooral ook liefhebbers van Andrew Bird moeten aanspreken. Soms fluit hij, zoals in The Kid Rides His Bike In The Snow. Mede door het gebruik van bandoneon, klarinet, cello en viool een aangenaam buitenbeentje in de americana.