{"id":13312,"date":"2015-01-11T23:30:47","date_gmt":"2015-01-11T22:30:47","guid":{"rendered":"http:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=13312"},"modified":"2015-01-11T23:38:48","modified_gmt":"2015-01-11T22:38:48","slug":"naomi-wachira","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2015\/01\/naomi-wachira\/","title":{"rendered":"Naomi Wachira"},"content":{"rendered":"

\"\"Naomi Wachira<\/a>, onthoud die naam maar, want deze zangeres kan wel eens heel groot worden. Die conclusie trek ik na beluistering van het titelloze debuut<\/strong> van deze zangeres uit Seattle. Een plaat die overigens geproduceerd werd door Damien Jurado, en dat alleen was voor mij al een soort van kwaliteitsaanduiding. Wachira groeide op in Kenia, maar verhuisde op haar 19de voor haar opleiding naar de Verenigde Staten. Begin vorig jaar kwam deze plaat uit, maar omdat Wachira binnenkort in Nederland zal optreden is deze late bespreking toch op zijn plaats. Want deze zangeres heeft een werkelijk schitterende plaat gemaakt waarop zij Amerikaanse folk op subtiele wijze injecteert met Afrikaanse invloeden. Miriam Makeba meets Tracy Chapman, en dat is niet toevallig, want dit zijn ook juist de twee zangeressen die naar eigen zeggen grote invloed op Wachira hebben gehad. Belangrijk in haar geluid zijn de akoestische gitaar en de percussie van Lalo Bello. Die maken, met Wachira’s wijze van zingen, op subtiele wijze van de liedjes kleine opzwepende meesterwerkjes. Luister maar eens naar Just Like You<\/em> of I\u2019m Alive<\/em>. Maar het kan ook zonder percussie. Het schitterende I\u2019m A Woman<\/em> wordt alleen gedragen door een cello en minimalistische akoestische gitaar. En voor wie dat nog teveel is, is er een werkelijk prachtig a capello-nummer: Burn Me<\/em>. Deze plaat van Naomi Wachira is niets voor de liefhebber van twangy gitaren, maar voor wie van prachtig gezongen folk met een optimistische boodschap houdt is dit debuut een must-have.<\/p>\n