{"id":14880,"date":"2015-07-15T11:00:05","date_gmt":"2015-07-15T09:00:05","guid":{"rendered":"http:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=14880"},"modified":"2015-07-16T00:26:39","modified_gmt":"2015-07-15T22:26:39","slug":"charlie-parr-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2015\/07\/charlie-parr-2\/","title":{"rendered":"Charlie Parr"},"content":{"rendered":"

\"283_1\"<\/a>Twee jaar na Barnswallow <\/a>komt Charlie Parr<\/a> met Stumpjumper <\/strong>(Red House Records<\/a>). Een nieuw album, dat evengoed vijftig jaar oud had kunnen zijn, of van nog langer her. De rauwe, pure zanger\/gitarist uit Minnesota zou zich prima thuis hebben gevoeld te midden van klassieke folkhelden als Charley Patton, Lightnin\u2019 Hopkins, Woody Guthrie en Leadbelly. Parr wisselt voortdurend tussen akoestische gitaar, dobro en banjo, maar nooit ontbreekt het opzwepende gestamp van zijn grofgeschoeide voeten. Stumpjumper <\/em>bevat tien nieuwe liedjes, plus de naargeestige murderclassic Delia<\/em>. Vaak hebben ze een autobiografische inslag, waarbij Parr gretig teruggrijpt naar de context waarin hij opgroeide: Austin, Minnesota, waar bijna iedereen, inclusief zijn beide ouders, werkzaam was in de plaatselijke vleesverpakkingsfabriek: \u201cElke morgen hoorde je de fabrieksfluit, met daar doorheen het geloei van het vee. Bij onze achterdeur begonnen de sojabonenvelden, zo ver je kon zien.\u201d In de liedjes van Parr is God nooit ver weg, al moeten we daar ook weer niet te zwaar aan tillen. \u201cGod is voor mij een soort grote broer die op het laatst voor de dag komt als je een dag lang door ruziezoekers door de stad bent geranseld, en zich dan over je ontfermt.\u201d Stumpjumper <\/em>is net als Parr\u2019s eerdere cd\u2019s opgenomen op authentieke apparatuur, in pakhuizen, garages, kelders en op straat, waardoor je soms denkt met historische veldopnames van Alan Lomax te maken te hebben. Rootsier <\/em>krijg je ze niet.<\/p>\n