{"id":14957,"date":"2015-07-29T09:07:43","date_gmt":"2015-07-29T07:07:43","guid":{"rendered":"http:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=14957"},"modified":"2015-07-29T09:13:27","modified_gmt":"2015-07-29T07:13:27","slug":"country-tweedeling","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2015\/07\/country-tweedeling\/","title":{"rendered":"Country tweedeling?"},"content":{"rendered":"

\"Billboard-Top-30-Country-Songs-August-2012-cover\"<\/a>Het nieuwe album van Jason Isbell, Something More Than Free<\/em>, landde vanuit het niets op de eerste plaats van de Billboard Country Charts<\/a>. Dat is verheugend om te zien. Het bijzondere ervan is dat dit kon gebeuren zonder dat het gedraaid werd op de Amerikaanse country-radiostations. Radiostations die al jaren de meest vreselijke vorm van country uitbraken. Muziek van de Jason Aldeans, Kenny Chesneys en de Georgia Florida Lines van deze wereld. Ik schreef daar al eerder<\/a><\/em> over. Maar goed, zonder hulp dus van die radiostations. Dit was voor de Engelse kwaliteitskrant The Guardian de aanleiding een artikel<\/strong> <\/a>te schrijven waarin zij constateerden van de countrymuziekwereld in tweeen aan het breken is. Goh, dat wisten wij natuurlijk al lang. Alt.country is niets voor niets de alternatieve kant van de country. Maar dat is toch niet waarop de schrijver van het artikel doelt. Hij probeert aan te geven dat echte country, en hij bedoelt daar ook mensen als Chris Stapleton, Alan Jackson en Kacey Musgraves mee, niet of nauwelijks meer op de Amerikaanse countryradiostations gedraaid wordt en toch veel verkoopt. Die radiostations, vaak in handen van een paar grote mediacorporaties, kijken via allerlei data-analysesystemen naar wat gevraagd wordt en blijven allerlei nietszeggende, ge-autotunede hick hop uitzenden. En op een of andere manier is er dus gelukkig ook een markt voor kwaliteitscountry van mensen als eerder genoemde Isbell, maar ook Ashley Monroe, Blackberry Smoke en Sturgill Simpson. De duoplaat van Willie Nelson en Merle Haggard schijnt er eveneens goed te hebben verkocht.
\nEen dergelijke tweedeling hebben we in Nederland nog niet. In Nederland wordt op de radio in het geheel geen country, whatsoever, gedraaid. Maar verheugend is het wel om te zien dat het optreden van Jason Isbell op 15 januari vanwege de grote vraag verplaatst is van de kleine zaal van Paradiso naar de Tolhuistuin. En dat die inmiddels ook al weer is uitverkocht. Kwaliteitsmuziek verkoopt zich dus ook hier, zonder enige radiosteun. Whatsoever!<\/p>\n

 <\/p>\n

\n
\n