{"id":16733,"date":"2016-02-17T09:02:14","date_gmt":"2016-02-17T08:02:14","guid":{"rendered":"http:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=16733"},"modified":"2016-02-17T09:03:37","modified_gmt":"2016-02-17T08:03:37","slug":"escondido-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2016\/02\/escondido-2\/","title":{"rendered":"Escondido"},"content":{"rendered":"

\"1452813653465\"De deurbel gaat. Als ik opendoe staat de buurvrouw voor m\u2019n neus. Of ik die muziek die ik de laatste drie dagen draai alsjeblieft nog eens wil opzetten. En ze wil graag weten wat het voor een plaat is. Het is Walking With\u00a0A Stranger <\/strong>(eigen beheer), het tweede album van het duo Escondido<\/a> (bestaande uit Jessica Maros en Tyler James) En ja, het is een plaat die ik inderdaad al drie dagen vrijwel onafgebroken op vol volume draai. Niet alleen omdat die zo goed is, maar ook omdat het een album is dat uitnodigt om de geluidsknop open te zetten. Dit is klassieke jaren \u201870 country in de handen van twee indierockers. En die voegen er dan ook nog een vleugje psychedelica aan toe. De plaat begint met de magistrale trompetsolo van Footprints<\/em>, een nummer over wraak. Hierna volgt het verslavend lekkere Heart Is Black<\/em> waarin alle goeds van de popmuziek van de afgelopen 50 jaar wordt samengebald. De leadzang van Maros is tegelijktijd koel en verleidelijk, maar het zijn vooral de heerlijke opbouw van het nummer en de gitaarpartijen van James en Scotty Murray die dit tot het lekkerste nummer van 2016 maken. De titel van de plaat komt uit het nummer Apartment,<\/em> dat gaat over het feit dat je met iemand samenwoont die je uiteindelijk niet echt kent. De verhouding tussen Maros en Tyler, die niet alleen op muzikaal vlak een duo vormden, liep de afgelopen jaren een zodanige deuk dat Maros Nashville verliet om in Los Angeles te gaan wonen. In die tijd correspondeerden ze alleen over de nieuwe liedjes van de plaat. Tijdens een gezamenlijk kampeertocht in Death Valley, in het ontzagelijke niets, konden ze de verschillen bijleggen en opnieuw starten. Die problematiek hoor je ook terug in b.v. de ballad Try (ook weer met die zalige eenzame trompet) en in Gambling Man<\/em> en Uh Huh<\/em>. Walking With A Stranger<\/em> kent geen enkele zwakke plek en is een enorme stap voorwaarts ten opzichte van het debuut The Ghost Of Escondido<\/em> (dat trouwens ook al niet mis<\/a> was). Wat je erop zou kunnen aanmerken is dat de speelduur met 32 minuten wat beperkt is. Maar is vijf sterren dan overdreven? Niet volgens mijn buurvrouw!<\/p>\n

Oh, gelet op het feit dat Tyler James’ volledige naam Tyler James Geertsema is denk ik niet dat de band het vervelend zou vinden om in Nederland op te treden.
\nWalking With A Stranger<\/em> is verkrijgbaar via de site<\/a> van Escondido.<\/p>\n