{"id":18239,"date":"2016-09-29T21:44:40","date_gmt":"2016-09-29T19:44:40","guid":{"rendered":"http:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=18239"},"modified":"2016-09-29T21:47:42","modified_gmt":"2016-09-29T19:47:42","slug":"true-west-drifters-1984","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2016\/09\/true-west-drifters-1984\/","title":{"rendered":"True West | Drifters (1984)"},"content":{"rendered":"

\"tw\"Slechts \u00e9\u00e9n volwaardig album wist True West in zijn originele samenstelling te produceren. Drifters<\/em>. Een passende titel, want ten tijde van de release van de lp in 1984 was True West niet veel meer dan een tamelijke doelloos rondzwervende gitaarband. De mogelijkheden lijken opgebruikt en een doorbraak zit er niet meer in. Een paar maanden later verlaat gitarist en songschrijver Russ Tolman de band om een solocarri\u00e8re te starten. Eind jaren zeventig speelt Tolman in Davis, Californi\u00eb samen met Steve Wynn, Kendra Smith en drummer Gavin Blair in punkband The Suspects. Als Wynn en Smith in 1982 naar Los Angeles vertrekken \u2013 en The Dream Syndicate vormen \u2013 begint Tolman The Meantime, welke naam al snel gewijzigd wordt in True West. Suspects-drummer Blair wordt de nieuwe zanger en Richard McGrath de leadgitarist. True West vindt aansluiting bij de nieuwe golf gitaarbands en bij The Paisley Underground \u2013 een verzameling bands bestaande uit Rain Parade, Green On Red, The Long Ryders en The Dream Syndicate. Na een EP, een mini-lp voor het Franse New Rose-label \u2013 Hollywood Holiday<\/em> \u2013 en een tour door de States gaat True West in december 1983 met Tom Verlaine en financi\u00eble steun van EMI in de New Yorkse Bearsville Studio opnemen. Helaas lukt het in de toegestane veertig studio-uren slechts drie nummers op te nemen, waardoor major EMI zich terugtrekt. Maar een half jaar later tekent de groep bij PVC, een grote indie-distributeur en neemt voor een budget van slechts $ 25.000 \u2013 producer Verlaine haakt hierdoor af \u2013 hun debuut op in San Francisco, in dezelfde studio als The Dream Syndicate\u2019s The Medicine Show. <\/em>In een maand \u2013 juni \u201984 \u2013 staan de tien nummers die tezamen Drifters <\/em>vormen met behulp van drummer Steve Packenham, bassist Kevin Staydohar, Green On Red-toetsenist Chris Cacavas en The Long Ryders\u2019 Sid Griffin en Steve McCarthy op band. True West laat zich op Drifters <\/em>gelden als een stel alternatieve cowboys \u2013 wat zich uit in titels als \u2018Shot You Down\u2019 en \u2018Ain\u2019t No Hangman\u2019. De sound is volgepropt met Tolmans rinkelende Byrds-gitaren en McGraths kronkelende, spiralende Television-gitaren, zoals in epische en bezwerende songs als \u2018What About You\u2019 en \u2018Hold On\u2019. Een stroperige, R.E.M.-achtige versie van de True West-klassieker \u2018And Then The Rain\u2019 en de fraaie Rickenbacker-gestuurde afsluiter \u2018Morning Light\u2019 bevestigen de suggestie dat Drifters <\/em>anno 1984 alt.country avant la lettre is. Ondanks een tour in het voorprogramma van R.E.M. loopt het publiek echter niet warm voor de outlaw-rock van True West. Tolman begint voor zichzelf, terwijl de rest van de band nog Hand Of Faith <\/em>produceert en daarna verder gaat als The Fool Killers. E\u00e9n plaat laat de oorspronkelijke True West achter; een magische mix van melodieuze gitaarmuziek en onmodieuze countryrock.<\/p>\n

Look Around \/ At Night They Speak \/ Speak Easy \/ Shot You Down \/ What About You \/ Hold On \/ And Then The Rain \/ Backroad Bridge Song (What Could I Say) \/ Ain\u2019t No Hangman \/ Morning Light<\/em><\/p>\n

<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Slechts \u00e9\u00e9n volwaardig album wist True West in zijn originele samenstelling te produceren. Drifters. Een passende titel, want ten tijde van de release van de lp in 1984 was True West niet veel meer dan een tamelijke doelloos rondzwervende gitaarband. De mogelijkheden lijken opgebruikt en een doorbraak zit er niet meer in. Een paar maanden […]<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-18239","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-vergeten-klassieker"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18239","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18239"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18239\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":18242,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18239\/revisions\/18242"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18239"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18239"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18239"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}