{"id":19250,"date":"2017-02-14T22:02:12","date_gmt":"2017-02-14T21:02:12","guid":{"rendered":"http:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=19250"},"modified":"2017-02-14T22:02:12","modified_gmt":"2017-02-14T21:02:12","slug":"willard-grant-conspiracy-regard-the-end-2003","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2017\/02\/willard-grant-conspiracy-regard-the-end-2003\/","title":{"rendered":"Willard Grant Conspiracy | Regard The End (2003)"},"content":{"rendered":"<p><img data-recalc-dims=\"1\" loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignright size-medium wp-image-19252\" src=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2017\/02\/220px-Regard_The_End-200x198.jpg?resize=200%2C200\" alt=\"\" width=\"200\" height=\"200\" \/>Met <em>Regard The End <\/em>slaat Robert Fisher de spijker finaal op zijn kop. Op <em>Regard The End <\/em>valt na vier eerdere albums alles op zijn plaats; en het resultaat is een alt.country-meesterwerk. Begin jaren negentig maken Robert Fisher en Paul Austin in Boston, Massachusetts deel uit van de rockband Laughing Academy, maar in 1995 richten zij Willard Grant Conspiracy op, een collectief van steeds wisselende muzikanten met zanger en componist Fisher\u00a0en gitarist Austin als vaste waarden. De band verhuist vervolgens naar Palmdale, in de woestijn benoorden Los Angeles. <em>Regard The End <\/em>is echter opgenomen in Boston, Londen en<!--more--> Ljubljana, Sloveni\u00eb, waar Walkabout Chris Eckman een studio runt. Paul Austin is dan min of meer uit beeld verdwenen, zodat de Conspiracy onder de bezielende leiding staat van de omvangrijke Fisher met zijn imposante bariton.<br \/>\nFisher is een fan van de stemmige rock-noir van American Music Club, maar graaft ook in het verleden van de traditionele Amerikaanse folk- en countrymuziek \u2013 maar liefst vier van deze traditionals, vertellend van armoede, noodlot en het kwaad \u2013 staan er op <em>Regard The End. <\/em>Robert Fischers eigen composities staan in een gelijke, gothische countryfolk-traditie; songs waarin de grote man met zijn louterende, tot stilte dwingende stemgeluid imponeert. Op de achtergrond klinken akoestische gitaar, piano en pomporgel, terwijl de vele gastmuzikanten accenten leggen met mandoline, melodica, viool, trompet en zingende zaag. Fisher cre\u00ebert op <em>Regard The End<\/em> een welhaast sacrale sfeer \u2013 zelf noemt hij het een &#8216;rock-&#8216;n-roll church&#8217; \u2013 waarin de <em>gothic-noir<\/em> songs perfect tot uitdrukking komen. De fantastisch neergezette folk-traditionals, vooral &#8216;River In The Pines&#8217; en &#8216;Twistification&#8217;, houden gelijke tred met tergend mooie Fisher-composities als &#8216;The Trials Of Harrison Hayes&#8217;, &#8216;Beyond The Shore&#8217;, &#8216;The Ghost Of The Girl In The Well&#8217; met zang van Kristin Hersh en de epische, met violen overladen afsluiter &#8216;The Suffering Song&#8217;. Triest en troostrijk tegelijk, <em>Regard The End <\/em>raakt de ziel en beroert tot op het bot.<br \/>\nIn het begin van de 21e eeuw is alt.country een nog maar net gemunt begrip, maar hoe dan ook behoort Willard Grant Conspiracy tot de wegbereiders van het genre, in 2003 kracht bijgezet door dit alt.country-meesterwerk.<\/p>\n<p><em>River In The Pines \/ The Trials Of Harrison Hayes \/ Beyond The Shore\/ The Ghost Of The Girl In The Well \/ Twistification \/ <\/em><em>Another Man Is Gone \/ Soft Hand \/ Rosalee \/ Fare Thee Well \/ Day Is Passed And Gone \/ The Suffering Song <\/em><\/p>\n<p><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Met Regard The End slaat Robert Fisher de spijker finaal op zijn kop. Op Regard The End valt na vier eerdere albums alles op zijn plaats; en het resultaat is een alt.country-meesterwerk. Begin jaren negentig maken Robert Fisher en Paul Austin in Boston, Massachusetts deel uit van de rockband Laughing Academy, maar in 1995 richten [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-19250","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-vergeten-klassieker"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19250","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19250"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19250\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":19255,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19250\/revisions\/19255"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19250"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19250"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19250"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}