{"id":19304,"date":"2017-02-21T22:04:46","date_gmt":"2017-02-21T21:04:46","guid":{"rendered":"http:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=19304"},"modified":"2017-02-22T08:10:11","modified_gmt":"2017-02-22T07:10:11","slug":"ryan-adams-4","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2017\/02\/ryan-adams-4\/","title":{"rendered":"Ryan Adams"},"content":{"rendered":"<p><strong><img data-recalc-dims=\"1\" loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignleft wp-image-19305\" src=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2017\/02\/b921ebc191bc693673938c7151ba2728.1000x1000x1-200x200.jpg?resize=125%2C125\" width=\"125\" height=\"125\" srcset=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2017\/02\/b921ebc191bc693673938c7151ba2728.1000x1000x1.jpg?resize=200%2C200&amp;ssl=1 200w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2017\/02\/b921ebc191bc693673938c7151ba2728.1000x1000x1.jpg?resize=75%2C75&amp;ssl=1 75w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2017\/02\/b921ebc191bc693673938c7151ba2728.1000x1000x1.jpg?w=1000&amp;ssl=1 1000w\" sizes=\"auto, (max-width: 125px) 100vw, 125px\" \/>Prisoner<\/strong> (Paxam\/Universal) is al het zestiende album (we tellen de hardrockplaat <em>Orion<\/em> mee) van de nu al weer 42-jarige <a href=\"http:\/\/paxamrecords.com\" target=\"_blank\">Ryan Adams<\/a>. Het is een plaat waarop hij in liedjes handen en voeten geeft aan de echtscheiding van Mandy Moore. De titels zeggen al genoeg: <em>Do You Still Love Me, To Be Without You, Haunted House, Breakdown, We Disappear<\/em>. Met het eerstgenoemde nummer opent de plaat en Adams vliegt er gelijk in. Orgelklanken worden met zware gitaarriffs doormidden gescheurd. Dit is classic rock in de beste traditie. Maar is dat wat we van de <!--more-->alt.country-prins\u00a0willen horen? Kijk daar zit misschien de fout. Adams is niet meer de Adams van het begin van dit millennium. Gelukkig niet. Je hebt genoeg artiesten die jaar in jaar uit dezelfde plaat maken. Adams hoort daar niet bij. Toch is dit een plaat die ook de liefhebbers van <em>Heartbreaker<\/em> en<em> Gold<\/em> wel zouden kunnen waarderen. Ondanks de vaak knallende drums en de lichte echo op de vocalen blijft duidelijk waar Adams\u2019 roots liggen. Het is die wat zuidelijk klinkende zang met bijzondere timing, vaak net voor of achter de beat, die het nieuwe werk verbindt met vroeger. Maar ook de nummers die Adams klein houdt zoals het fijne <em>To Be Without You<\/em> en <em>Tightrope<\/em> (met saxsolo) doen aan weleer denken. Hoogtepunt van de plaat is <em>Breakdown<\/em>, dat lekker breed uitwaaiert. En het heerlijk meezingbare <em>Broken Anyway<\/em>, en het rockende <em>Doomsday<\/em> en\u2026 Zo gaat het maar door. Je kunt wel vraagtekens zetten bij de soms wat al te gemakkelijke teksten (en wie een tijdje geleden op onze <a href=\"https:\/\/www.facebook.com\/Altcountrynl\/posts\/962681643864216\" target=\"_blank\">Facebook-pagina<\/a> keek, kon daar een\u00a0filmpje zien over de manier waarop Adams aan het tekstdichten slaat). Toch krijgt <em>Prisoner<\/em> bij ons vier sterren. Vooral omdat het zo&#8217;n l\u00e8kkere plaat is.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/GzZ7HvSnDQo\" width=\"470\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"><\/iframe><\/p>\n<p><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Prisoner (Paxam\/Universal) is al het zestiende album (we tellen de hardrockplaat Orion mee) van de nu al weer 42-jarige Ryan Adams. Het is een plaat waarop hij in liedjes handen en voeten geeft aan de echtscheiding van Mandy Moore. De titels zeggen al genoeg: Do You Still Love Me, To Be Without You, Haunted House, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-19304","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-recensies"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19304","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19304"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19304\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":19311,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19304\/revisions\/19311"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19304"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19304"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19304"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}