{"id":20381,"date":"2017-09-02T19:09:35","date_gmt":"2017-09-02T17:09:35","guid":{"rendered":"http:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=20381"},"modified":"2017-09-02T22:14:07","modified_gmt":"2017-09-02T20:14:07","slug":"a-hot-and-steamy-night-met-the-swamp-fox","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2017\/09\/a-hot-and-steamy-night-met-the-swamp-fox\/","title":{"rendered":"A hot and steamy night met The Swamp Fox"},"content":{"rendered":"<p><img data-recalc-dims=\"1\" loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignright size-medium wp-image-20383\" src=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/R-2576758-1436002436-4870-195x200.jpeg?resize=195%2C200\" alt=\"\" width=\"195\" height=\"200\" srcset=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/R-2576758-1436002436-4870.jpeg?resize=195%2C200&amp;ssl=1 195w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/R-2576758-1436002436-4870.jpeg?w=292&amp;ssl=1 292w\" sizes=\"auto, (max-width: 195px) 100vw, 195px\" \/>Zo\u2019n beetje veertig jaar na dato, ja, het is eeuwig zonde, komt dit stomende, zwetende concert op de markt. En tot mijn grote genoegen. De opnamen stammen uit september 1971, maar hebben echt zo&#8217;n 40 jaar bij Warner Bros. op de plank gelegen alvorens h\u00e9t reissue-label Rhino ze aan de wereld prijsgeeft. <em>That on the Road Look <\/em>is een opzwepende en kokendhete live-dubbelaar van Tony Joe White en zijn geoliede band; een registratie van een concert in Europa, vermoedelijk in The Royal Albert Hall in Londen. Niemand\u00a0weet het zeker. Ook Tony Joe White zelf niet.<br \/>\nTony Joe White, de zelfbenoemde <em>Swamp<\/em> <em>Fox<\/em> uit <!--more-->Goodwill, Louisiana, groeit op met de blues van Lightnin\u2019 Hopkins en John Lee Hooker en de rock-&#8216;n-roll van Elvis Presley. Halverwege de jaren zestig voert hij zijn eigen band aan \u2013 Tony Joe and The Twilights \u2013 en speelt uitputtend veel in de honkytonks van Louisiana en Texas. In \u201967 komt hij onder contract bij Monument en neemt zijn platen op in Nashville, Tennessee met producer Billy Swan. White scoort grote hits met \u2018<em>Polk Salad Annie<\/em>\u2019 en \u2018<em>Rainy Nights In Georgia<\/em>\u2019, maar is ook constant <em>on the road. <\/em>In 1971 gaan White en zijn band op tournee door Europa met Creedence Clearwater Revival, een ideale combinatie want tezamen de ongekroonde koningen van de swamprock. Van die tournee stammen dus de opnamen van <em>That on the Road Look<\/em>, alwaar White en zijn driekoppige band het elke avond of hun leven ervan afhangt opnemen tegen John Fogerty en zijn mannen: \u2018It was war every night onstage\u2019, zegt Tony Joe White hierover. White beschikt over drummer Sammy Creason, organist Michael Utley, <em>fishin&#8217; buddy <\/em>en Booker T &amp; The MG&#8217;s-bassist Donald \u2018Duck\u2019 Dunn en uiteraard zijn <em>whomperstomper<\/em>-gitaar. \u2018How you&#8217;re doin\u2019? Oh, mama\u2026\u2019, zo begint White zijn concert en zet dan het soulvol stompende \u2018<em>Roosevelt and Ira Lee<\/em>\u2019 in, gedragen door rollende Hammond en venijnig, gemeen gitaarspel. De toon is gezet. White vervolgt dan met een laidback groovende en dampende set met vele hoogtepunten, zoals het groovy \u2018<em>Another Night in The Life of A Swamp Fox<\/em>\u2019, de boogie van \u2018<em>Back to the Country<\/em>\u2019 en T-Bone Walkers countryblues \u2018<em>Stormy Monday<\/em>\u2019. Tussendoor neemt White even gas terug voor een verplicht nummer: een fantastisch-stroperige uitvoering van de countrysoul-klassieker \u2018Rainy Night In Georgia\u2019.<\/p>\n<p><em>Neon signs a flashin<\/em><em>\u2019<br \/>\n<\/em><em>Taxi cabs and busses passin<\/em><em>\u2019<\/em> <em>through the night<br \/>\n<\/em><em>The distant moanin<\/em><em>\u2019<\/em> <em>of a train<br \/>\n<\/em><em>Seems to play a sad refrain to the night<\/em><em>\u00a0<\/em><\/p>\n<p><em>A rainy night in Georgia<br \/>\n<\/em><em>A rainy night in Georgia<br \/>\n<\/em><em>Oh, it<\/em><em>\u2019<\/em><em>s rainin<\/em><em>\u2019<\/em> <em>all over the world<\/em><\/p>\n<p>De grande finale is een 10 minuten-versie van &#8216;Polk Salad Annie\u2019, een ongelofelijk swingende tour de force met rollend orgel, mondharmonica-uithalen, veel wah-wah-gitaar en een heerlijk brommende White. Per saldo: een zinderend concert. Dat Creedence Clearwater Revival een geduchte tegenstander was, daar is ook een bewijs van: de dubbelaar <em>Live in Europe <\/em>(1973), opgenomen tijdens dezelfde tournee. John Fogerty is echter geen <em>southern boy <\/em>uit de swamps<em>, <\/em>maar een stadsjongen uit Berkeley, Californi\u00eb<em>. <\/em>En dat wrijft bassist Duck Dunn hem dan ook fijntjes in: \u2018You know, Fogerty, there ain\u2019t no alligators in Berkeley.\u2019 Niemand anders dan de geile, zwoele Tony Joe White is de ware <em>swamp fox.<\/em><\/p>\n<p><em>That on the Road Look. <\/em>Rhino Handmade, 2010. \u2018Roosevelt and Ira Lee\u2019 | \u2018Another Night in the Life of The Swamp Fox\u2019 | \u2018Rainy Night In Georgia\u2019 | \u2018Mississippi River\u2019 | \u2018Lustful Earl and the Married Woman\u2019 | \u2018Willie and Laura Mae Jones\u2019 |\u00a0 \u2018Back to the Country\u2019 | \u2018Travellin\u2019 Bone\u2019 | \u2018Stormy Monday\u2019 | \u2018My Kind of Woman\u2019 | \u2018Polk Salad Annie\u2019 | \u2018That on the Road Look\u2019<\/p>\n<p><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zo\u2019n beetje veertig jaar na dato, ja, het is eeuwig zonde, komt dit stomende, zwetende concert op de markt. En tot mijn grote genoegen. De opnamen stammen uit september 1971, maar hebben echt zo&#8217;n 40 jaar bij Warner Bros. op de plank gelegen alvorens h\u00e9t reissue-label Rhino ze aan de wereld prijsgeeft. That on the [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-20381","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-vergeten-klassieker"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20381","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20381"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20381\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":20387,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20381\/revisions\/20387"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20381"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=20381"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=20381"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}