{"id":21632,"date":"2018-02-28T23:06:58","date_gmt":"2018-02-28T22:06:58","guid":{"rendered":"http:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=21632"},"modified":"2018-02-28T23:06:58","modified_gmt":"2018-02-28T22:06:58","slug":"vanwijck","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2018\/02\/vanwijck\/","title":{"rendered":"VanWijck"},"content":{"rendered":"

\"\"Wat een gave plaat is dit! An Average Woman<\/strong>\u00a0(Maiden Name Records) van VanWijck<\/a>. Zoals die naam al doet vermoeden, hebben we hier te maken met een Nederlands produkt. Maar wel een met internationale uitstraling want An Average Woman<\/em> wordt al uitgebreid besproken in het (Angelsaksische) buitenland. VanWijck is de nom de plume van de Amsterdamse Christine Oele, die de naam van haar grootmoeder op deze manier eert omdat zij haar inspireerde om haar talenten ten volle te benutten. Oele wordt op allerlei instrumenten begeleid door Reyer Zwart (ook productie)\u00a0die zijn sporen in diverse bands heeft verdiend (o.a. bij Tim Knol). Als ondersteunende zangeres horen we Marjolein van der Klauw (herinnert u zich Powderblue?). Verder een trits strijkers. Dat geeft een prachtige, open, sound die mooi past bij de 11 liedjes op deze plaat. Datzelfde geldt voor de licht onderkoelde stem van Oele. Goed gezongen ook, in perfect Engels. De eerste vijf nummers zijn redelijk rustig. In het titelnummer benadrukt Oele dat er niets mis is met een gewone vrouw, we hoeven niet allemaal uit te blinken. In Europa Escapes<\/em> begint VanWijck ineens lekker te rocken, maar daarna is het back to business met uitstekende folkrocknummers. Fijn gitaarspel in Don\u2019t Talk To The Captain<\/em>. En eigenlijk is er in elk liedje wel iets moois te ontdekken. VanWijck biedt gewoon waar voor haar geld.<\/p>\n