{"id":21811,"date":"2018-04-03T23:01:08","date_gmt":"2018-04-03T22:01:08","guid":{"rendered":"http:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=21811"},"modified":"2018-04-03T23:01:08","modified_gmt":"2018-04-03T22:01:08","slug":"jason-the-scorchers-lost-found-1985","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2018\/04\/jason-the-scorchers-lost-found-1985\/","title":{"rendered":"Jason & The Scorchers | Lost & Found (1985)"},"content":{"rendered":"

\"\"1984, de rootsrock krijgt weer een stevige poot aan de grond. R.E.M. vestigt zijn naam; John Fogerty beleeft een wederopstanding. Rank And File, Green On Red, The Blasters en ja, The Legendary Stardust Cowboy maken naam. Rootsrock en cowpunk zijn hot \u2013 evenals Jason & The Scorchers. Gewapend met een handvol songteksten, een gitaar, de bijbel en een fles whiskey verruilt Jason Ringenberg in 1979 zijn woonplaats in Illinois voor Nashville. De slungelige boerenkinkel met een romantische inslag en een diep verankerd gevoel voor de traditie van de country & western formeert er zijn eerste Scorchers. Als Ringenberg een jaar of twee later in contact komt met een barband zonder frontman die in tweederangs bars een zakcentje verdient, bestempelt hij het punky rock-\u2018n-roll-trio als zijn nieuwe Scorchers.
\nSamen met gitarist Warner Hodges, bassist Jeff Johnson en drummer Perry Baggs schuimt Jason eerst de caf\u00e9s in Nashville af, om vervolgens in steeds grotere cirkels het Midwesten onveilig te maken met hun repertoire van hortende country, gejaagde rhythm & blues en verwoestende rock. Jason & The Scorchers hebben ondanks de beroerde muziekcultuur in Nashville het tij mee. De gruizige muzikale cocktail van het kwartet sluit nauw aan bij de nieuwe lichting van Rank And File, The Blasters, The Gun Club en Los Lobos. Ze toeren in het voorprogramma van R.E.M. en nemen als voorproefje op hun eerste volwaardige album voor major EMI America de mini-lp Fervor<\/em> op. In het voorjaar van 1985 komt het door Memphis-legende Terry Manning geproduceerde Lost & Found<\/em> uit \u2013 en het maakt een verpletterende indruk. Ook in Nederland, waar Jason en zijn Scorchers op Pinkpop mogen optreden. In kolkende songs als \u2018Last Time Around\u2019, White Lies\u2019 en \u2018Shop It Around\u2019 klinken The Scorchers als een mix tussen de plattelandsneefjes van de Ramones en het derde generatie-addergebroed van Hank Williams en Johnny Cash. Maar Jason laat zich ook van zijn gevoelige en melancholieke kant horen, zoals het door een wee\u00eb pedal steel begeleide \u2018Still Tied\u2019. Het centrale nummer op Lost & Found<\/em> is niettemin \u2018Broken Whiskey Glass\u2019, dat traag en miserabel begint maar ontaardt in een furieuze honky tonk-rocker.
\nLost & Found <\/em>plaatst Jason & The Scorchers even in de voorhoede van de gitaarmuziek met roots-inslag en staat centraal in de korte cowpunk-hausse. Lang duurt het niet, want Still Standing <\/em>van een jaar later stelt teleur. De hardrockgitaren, holle productie, mascara en foute kapsels \u2013 al draagt Jason zelf zijn onafscheidelijke Stetson \u2013 maken van The Scorchers een bijna-parodie. Over parodie gesproken: twintig jaar later is Ringenberg nog immer actief; als Farmer Jason, schrijver en zanger van kinderliedjes. Maar ook moet worden opgetekend dat Jason met zijn Scorchers in 2010 met het geweldige Halcyon Days<\/em> een kortstondige maar glorieuze terugkeer beleeft. Een held, toch.<\/p>\n

Last Time Around \/ White Lies \/ If Money Talks \/ I Really Don<\/em>\u2019<\/em>t Want To Know \/ Blanket Of Sorrow \/ Shop It Around \/ Lost Highway \/ Still Tied \/ Broken Whiskey Glass \/ Far Behind \/ Change The Tune<\/em><\/p>\n

<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

1984, de rootsrock krijgt weer een stevige poot aan de grond. R.E.M. vestigt zijn naam; John Fogerty beleeft een wederopstanding. Rank And File, Green On Red, The Blasters en ja, The Legendary Stardust Cowboy maken naam. Rootsrock en cowpunk zijn hot \u2013 evenals Jason & The Scorchers. Gewapend met een handvol songteksten, een gitaar, de […]<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-21811","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-vergeten-klassieker"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21811","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21811"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21811\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":21815,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21811\/revisions\/21815"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21811"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21811"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21811"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}