{"id":23260,"date":"2018-11-12T23:24:14","date_gmt":"2018-11-12T22:24:14","guid":{"rendered":"http:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=23260"},"modified":"2018-11-12T23:24:14","modified_gmt":"2018-11-12T22:24:14","slug":"escondido-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2018\/11\/escondido-3\/","title":{"rendered":"Escondido"},"content":{"rendered":"

\"\"Warning Bells<\/strong>\u00a0(eigen beheer) is het derde album van Escondido<\/a> (en ook het derde album dat we van deze Amerikaanse band bespreken). Band is eigenlijk te veel gezegd, het is een duo bestaande uit Jessica Maros en Tyler James. Laatstgenoemde heet trouwens voluit Tyler James Geertsma (hij bracht in 2010 al eens een soloplaat uit op Son of Geert Records) en heeft dus ergens Nederlandse roots. Voor dit nieuwe album riepen ze voor de eerste maal hulp in van een echte producer, Rob Schnapf. Samen met hem hebben ze geschaafd aan hun sound tot iets wat we nu misschien wel het typische Escondido-geluid mogen noemen. Een soort bubblegum-country noir met onmiskenbare Ennio Morricone-invloeden. Maros neemt de leadvocals voor haar rekening en James voegt zich geregeld daarbij. Ten opzichte van de voorganger, Walking With A Stranger<\/em>, die we hier met 5 sterren<\/a> beloonden, is Warning Bells<\/em> wat gepolijster. Dat maakt hem kwalitatief niet per s\u00e9 minder, maar wel minder uniek. En hier en daar, b.v. in Jokes On Me<\/em>, wordt er nog lekker gerockt. De nieuwe plaat kent vooral veel nummers die goed in elkaar zitten, aangenaam zijn om te horen en pakkende refreinen hebben(waardoor ze makkelijk meezingbaar zijn).Veelal met pedal steel en\/of trompetten.\u00a0Poppy dus en daardoor een lekkere plaat. Hieronder zie je de clip voor het wat loungy Darkness<\/em>, dat in tegenstelling tot de titel, het “lichtste” nummer is van de plaat.<\/p>\n