{"id":24278,"date":"2019-03-26T19:49:26","date_gmt":"2019-03-26T18:49:26","guid":{"rendered":"http:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=24278"},"modified":"2019-03-26T19:57:58","modified_gmt":"2019-03-26T18:57:58","slug":"de-tijd-heeft-nog-geen-vat-op-dan-stuart","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2019\/03\/de-tijd-heeft-nog-geen-vat-op-dan-stuart\/","title":{"rendered":"De tijd heeft nog geen vat op Dan Stuart"},"content":{"rendered":"<p><img data-recalc-dims=\"1\" loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignright wp-image-24280\" src=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/DSC_9011-200x129.jpg?resize=300%2C194\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"194\" srcset=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/DSC_9011.jpg?resize=200%2C129&amp;ssl=1 200w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/DSC_9011.jpg?w=1024&amp;ssl=1 1024w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/>Het zal ergens eind jaren tachtig geweest zijn: een optreden van de Paisley Undergroud- formatie Green On Red. Plaats van handeling: LantarenVenster te Rotterdam; op de oude locatie nog. Wat mij nog bijstaat is in ieder geval de zeer aanschouwelijke uitvoering van de song <em>Pills &amp; Booze<\/em>. Met Dan Stuart in de hoofdrol. We zijn nu pakweg zo\u2019n 30 jaar verder, en Dan Stuart is <!--more-->nog immer actief; met het uitbrengen \u2018plaatwerk\u2019, doch ook op het podium.<\/p>\n<p>Vrijdagavond 22 maart stond Stuart, samen met de Italiaanse (slide)gitarist Antonio Gramentieri (Don Antonio; Sacre Cuori), op de planken in Acoustic Alley. Dit duo ook al eens eerder gezien <strong>&#8211;<\/strong>21 juli 2016- \u00a0in Hoorn. Toen was het zeker goed, en vrijdag jl. eveneens; of wellicht nog wel iets beter. Stuart oogt soms wellicht als een poseur, maar dat is schijn; hij is zoals hij is, echt. Ook heeft hij over de jaren heen legio prachtsongs (ook met Danny &amp; Dusty) uit zijn pen heeft laten vloeien. En dit laatste is toch echt leidend. Zijn vriendschap met Gramentieri gaat alweer wat jaren terug; Don Antonio produceerde in 2010 immers het project van The Slummers (Stuart samen met o.a. JD Foster). Na deze release verkreeg het solo- pad (<em>Can O\u2019Worms\u00a0<\/em>uit 1995, daargelaten) van Stuart uiteindelijk meer contouren. Inmiddels staan er sindsdien dan ook drie albums op zijn naam.<\/p>\n<p><img data-recalc-dims=\"1\" loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignleft wp-image-24279\" src=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/DSC_8968-200x133.jpg?resize=300%2C200\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/DSC_8968.jpg?resize=200%2C133&amp;ssl=1 200w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/DSC_8968.jpg?w=1024&amp;ssl=1 1024w\" sizes=\"auto, (max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/>Het is met name die periode waaruit Stuart deze avond in 1<sup>e\u00a0<\/sup>instantie put. Na een instrumentale opener gunt hij het podium voor twee songs, in het Italiaans, even aan Don Antonio. Diens eerste solo- album verschijnt immers binnenkort. Wat daarna volgde was een zorgvuldig opgebouwd optreden, verdeeld over twee sets. Songs als <em>Gringo Go Home<\/em>en <em>The Day William Holden Died &#8211;<\/em>het verhaal <strong>over <\/strong>de tragische dood van acteur William Holden in 1981- geven eens temeer blijk van het vakmanschap van Stuart. Na een korte break vervolgde<strong>n <\/strong>Stuart en de zeer subtiel spelende Gramentieri het ingeslagen pad om dan toch ook daar uit te komen waar het allemaal ooit begon: bij de songs van Green On Red. <em>Hair Of The Dog<\/em>; <em>Gravity Talks<\/em>; <em>Sixteen Ways\u00a0<\/em>en <em>Couldn\u2019t Get Arrested<\/em>, een mens zou het voor minder doen. Van breekbaar, ingetogen tot aan bijtend &amp; scherp. Scherp is de juist 58 jaar geworden Stuart sowieso nog, dit ook getuige \u2019s mans korte, inleidende praatjes. Soms humorvol, vilein op z\u2019n tijd \u00e9n vooral ook met de nodige ironie. Gevoel voor werk van anderen heeft hij eveneens, want ondanks de vele verzoeken vanuit de volle zaal om nog wat GoR-standards te spelen (zoals bijvoorbeeld <em>Time Ain\u2019t Nothing<\/em>), laat hij bij het slot van het optreden zijn eigen werk links liggen. De keuzes voor vertolkingen van <em>Across The Borderline<\/em>(Hiatt, Cooder &amp; Dickenson) \u00e9n Tom Heyman\u00b4s <em>Keep The River On Your Right<\/em>passen <strong>echter<\/strong>perfect, zo ook de uiteindelijk afsluiter. Geen <em>Time Ain\u2019t Nothing\u00a0<\/em>dus, maar verrassend genoeg wel Sandy Denny\u2019s <em>Who Knows Where The Time Goes<\/em>.<\/p>\n<p>En met deze epiloog verkreeg het begrip tijd dan toch aandacht. Tijd is een vluchtig begrip, het is niets&#8230;.en waar het heen gaat? De tijd heeft in ieder geval nog geen vat op de songs van Stuart. En op Stuart zelf zit ook nog weinig tot geen sleet. \u2018He\u2019s young at heart, and his soul still burns\u2019.<\/p>\n<p>Waar: Acoustic Alley, Den Haag<br \/>\nWanneer: vrijdag 22 maart 2019<br \/>\nFoto\u2019s: Casper de Weerd\u00a0<i>(CC BY)<\/i><\/p>\n<p><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Het zal ergens eind jaren tachtig geweest zijn: een optreden van de Paisley Undergroud- formatie Green On Red. Plaats van handeling: LantarenVenster te Rotterdam; op de oude locatie nog. Wat mij nog bijstaat is in ieder geval de zeer aanschouwelijke uitvoering van de song Pills &amp; Booze. Met Dan Stuart in de hoofdrol. We zijn [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-24278","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-live"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24278","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=24278"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24278\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":24285,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24278\/revisions\/24285"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=24278"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=24278"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=24278"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}