{"id":24585,"date":"2019-05-14T22:39:26","date_gmt":"2019-05-14T20:39:26","guid":{"rendered":"http:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=24585"},"modified":"2019-05-14T22:45:53","modified_gmt":"2019-05-14T20:45:53","slug":"caroline-spence","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2019\/05\/caroline-spence\/","title":{"rendered":"Caroline Spence"},"content":{"rendered":"<p><em><img data-recalc-dims=\"1\" loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignleft wp-image-24587\" src=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/05\/C_SPENCE_MINT_CONDITION_COVER-200x200.jpg?resize=125%2C125\" alt=\"\" width=\"125\" height=\"125\" srcset=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/05\/C_SPENCE_MINT_CONDITION_COVER.jpg?resize=200%2C200&amp;ssl=1 200w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/05\/C_SPENCE_MINT_CONDITION_COVER.jpg?resize=75%2C75&amp;ssl=1 75w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/05\/C_SPENCE_MINT_CONDITION_COVER.jpg?resize=1024%2C1024&amp;ssl=1 1024w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/05\/C_SPENCE_MINT_CONDITION_COVER.jpg?w=2000&amp;ssl=1 2000w\" sizes=\"auto, (max-width: 125px) 100vw, 125px\" \/>Spades &amp; Roses<\/em> was het album dat we niet bespraken en dat zeker een recensie verdiende. Dat zou me bij het volgende album van <a href=\"http:\/\/www.carolinespencemusic.com\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\">Caroline Spence<\/a> niet gebeuren. Welnu: hier is <strong>Mint Condition<\/strong> (Rounder). Wederom een album van grote schoonheid, hoewel gezegd moet worden dat er een paar draaibeurten voor nodig waren om tot die conclusie te komen. Dit derde album van Spence ontbeert namelijk zo\u2019n absoluut prijsnummer als <em>Hotel Amarillo<\/em> dat op <em>Spades &amp; Roses<\/em> stond. Deze nieuwe plaat gaat wel stevig van start met <em>What You Don\u2019t Know<\/em>, waarop <!--more-->de achtergrondzang van Becky Warren (andere favoriet van deze site) is. Daarna keert de in Nashville woonachtige Spence in <em>Angels Or Los Angeles<\/em> terug naar rustiger wateren. <em>Song About A City<\/em> is daarna een lekkere folkpopsong. Zo schakelt Spence de hele tijd heen en heen tussen vlotte en soms zelfs rockende nummers en gevoelige ballads. Daarbij moet gezegd worden dat er geen enkel nummer een predicaat lager dan \u201cruim voldoende\u201d verdient. Nee, Spence laat wederom horen hoe goed ze haar vak van songwriter verstaat. Daarnaast is een ook een begenadigd zangeres. Overigens met een ietwat geknepen stem waaraan sommigen misschien zullen moeten wennen. Nadat ze een heleboel breakup-songs had geschreven nam ze zich voor om ook eens een lied te schrijven over iemand die terug keek op een lang en geslaagd liefdesleven. Iemand als haar grootmoeder. Maar dat nummer zou dan goed genoeg moeten zijn om bij voorbeeld door Emmylou Harris gezongen te worden. Dat nummer werd het titelnummer en driemaal raden wie Spence vocaal hierop ondersteunt. Inderdaad: Emmylou Harris. Cirkel rond. Prachtplaat.<br \/>\n(en later dit jaar op TakeRoot!)<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/zL4TSoFLUvQ\" width=\"470\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"><\/iframe><\/p>\n<p><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Spades &amp; Roses was het album dat we niet bespraken en dat zeker een recensie verdiende. Dat zou me bij het volgende album van Caroline Spence niet gebeuren. Welnu: hier is Mint Condition (Rounder). Wederom een album van grote schoonheid, hoewel gezegd moet worden dat er een paar draaibeurten voor nodig waren om tot die [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-24585","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-recensies"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24585","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=24585"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24585\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":24591,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/24585\/revisions\/24591"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=24585"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=24585"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=24585"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}