{"id":25370,"date":"2019-10-22T00:00:27","date_gmt":"2019-10-21T22:00:27","guid":{"rendered":"http:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=25370"},"modified":"2019-10-22T00:28:23","modified_gmt":"2019-10-21T22:28:23","slug":"will-johnson-4","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2019\/10\/will-johnson-4\/","title":{"rendered":"Will Johnson"},"content":{"rendered":"

\"\"Ik sta positief in het leven, maar hou wel erg van melancholieke liedjes. Will Johnson<\/a> maakt die liedjes, albums vol. Ook op zijn zesde soloplaat, Wire Mountain<\/strong> (Keeled Scales), is het weer raak. Ten opzichte van het vorige werk, Hatteras Night, A Good Luck Charm<\/em>, is dit Wire Mountain minder experimenteel en ligt daardoor wat makkelijker in het oor. De ondersteunende zang en snarencapriolen, b.v. in Gasconade<\/em>, van Lindsey Verrill (ook bekend als helft van het folkduo Little Mazarn) zijn een mooie toevoeging. Dat geldt ook voor het bijtende gitaarwerk van\u00a0Jon Dee Graham op het nummer Cornelius<\/em>. Van een nummer met een tongbrekende titel Necessitarianism<\/em> word ik gewoon heel blij, zeker als dat blijkens de ondertitel over een honkballer (Fred Merkle) gaat die, in 1908 nota bene, een belangrijke fout maakte in de laatste inning, waardoor de wedstrijd niet gewonnen werd maar eindigde in een gelijkspel. Feitjes, dames en heren! En dan is het ook nog eens een heel lekker nummer, met donker gitaarspel en beukende drums. Johnson voegt in het tweede gedeelte van het album twee intrigerende instrumentale nummers toe, die mooi in het geheel passen. De Texaanse singer-songwriter biedt met dit Wire Mountain<\/em> ruim 40 minuten pure herfst, soms als flinke storm met onweer, soms als kalme frisse morgen. Lekker om binnen naar te luisteren.<\/p>\n