{"id":27176,"date":"2020-05-21T11:18:03","date_gmt":"2020-05-21T09:18:03","guid":{"rendered":"http:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=27176"},"modified":"2020-05-21T11:46:16","modified_gmt":"2020-05-21T09:46:16","slug":"redwing-redwing-1971","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2020\/05\/redwing-redwing-1971\/","title":{"rendered":"Redwing | Redwing (1971)"},"content":{"rendered":"

\"\"Al in 1962 vormen de schoolvrienden Ron Floegel en Tom Phillips een bandje. Het duo uit Sacramento, Californi\u00eb speelt vooral, zoals dat dan de trend is, traditionele covers in het folkidioom. Na ruim een jaar wordt het duo een kwartet door toevoeging van bassist Tim Schmitt en drummer George Hullin, waarmee tevens de rock-\u2018n-rollbeat in het groepsgeluid verankerd wordt. The Contenders bestaan een jaar, hernoemen zich The New Breed, tekenen bij Diplomacy en brengen in 1965 de debuutsingle Green Eyed Woman<\/em>\u00a0uit. Door een faillissement van Diplomacy wordt het contract met de band buiten hun medeweten overgenomen door Mercury. Met tegenzin neemt The New Breed nog een aantal psychedelische popsingles uit, en wijzigt dan zijn naam in Never Mind. In 1968 ontfermt Terry Melcher \u2013 Byrds-producer en zoon van Doris Day \u2013 zich over het viertal, wijzigt hun naam in Glad en verknoeit vervolgens hun debuut-lp met overdadige strijkers en blazers. Voor Tim Schmitt is het dan genoeg; hij vertrekt in 1969 naar Poco. Gitarist Andrew Samuels vervangt hem en als Redwing gaat de band spelen in kleine clubs. In de herfst van 1970 wordt Redwing in de New Orleans House, een kleine club in Berkeley, ontdekt door muziekguru Ralph J. Gleason. Hij is laaiend enthousiast over de swingende rocksound, de tegen elkaar opboksende gitaren van Tom Phillips en Andrew Samuels, en de gave samenzang. Gleason zorgt voor een platencontract bij Fantasy \u2013 het label van Saul Zaentz \u2013, die Redwing gelijk met Creedence-producer Russ Gary de splinternieuwe Fantasy-studio instuurt. Het resultaat, simpelweg Redwing<\/em> getiteld, verschijnt in mei 1971 en is een heerlijk rockalbum. Redwing <\/em>wordt gedomineerd door de stotende ritmegitaar van Ron Floegel, die de sound een stevige rockbeat geeft. De sterke opener The Underground Railway<\/em>\u00a0zet wat dat betreft gelijk de toon, gevolgd door het al even swingende Please Doctor Please<\/em>. Afgezien van de covers van Mickey Newbury en Jimmy Rogers zijn de bandcomposities doortrokken van een zekere rauwheid en bovendien sterk gevarieerd. Zo zijn Sweetwalkin\u2019 Lady<\/em>\u00a0en Shorty Go Home<\/em>\u00a0te typeren als klassieke countryrock, met de kenmerkende zangharmonie\u00ebn en de duellerende gitaren, en excelleert Redwing in de country-slowblues I\u2019m Countin\u2019 On You (To Come Through)<\/em>. Het bitterzoete, prachtig countryeske Dark Thursday<\/em>, met schitterende bluesy solo\u2019s van Samuels, is de vervolmaking van een sterk debuutalbum. Redwing <\/em>krijgt in Amerika onder aanvoering van Rolling Stone goede kritieken en kent ook in Nederland, mede door hun concerten, enig succes. De goede verhouding met Fantasy-baas Zaentz \u2013 een schril contrast met John Fogerty\u2019s ervaringen \u2013 en een zekere mate van populariteit stellen de band in staat n\u00f3g vier albums te maken voor Fantasy.<\/p>\n

The Underground Railway \/ Please Doctor Please \/ Bonnie Bones \/ Dark Thursday \/ Sweetwalkin\u2019 Lady \/ I\u2019m Your Lover Man \/ Shorty Go Home \/ Hogtied \/ I\u2019m Countin\u2019 On You (To Come Through) \/ Oh Maggie (Don\u2019t Lift The Weight) \/ (Tell Me Baby) Why You Been Gone So Long \/ California Blues<\/em><\/p>\n

<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Al in 1962 vormen de schoolvrienden Ron Floegel en Tom Phillips een bandje. Het duo uit Sacramento, Californi\u00eb speelt vooral, zoals dat dan de trend is, traditionele covers in het folkidioom. Na ruim een jaar wordt het duo een kwartet door toevoeging van bassist Tim Schmitt en drummer George Hullin, waarmee tevens de rock-\u2018n-rollbeat in […]<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-27176","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-vergeten-klassieker"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27176","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=27176"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27176\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":27182,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27176\/revisions\/27182"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=27176"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=27176"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=27176"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}