{"id":29077,"date":"2021-03-09T22:38:17","date_gmt":"2021-03-09T21:38:17","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=29077"},"modified":"2021-03-09T22:38:35","modified_gmt":"2021-03-09T21:38:35","slug":"timbercreek-hellbound-highway-1975","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2021\/03\/timbercreek-hellbound-highway-1975\/","title":{"rendered":"Timbercreek | Hellbound Highway (1975)"},"content":{"rendered":"<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignright size-medium wp-image-29078\" src=\"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/timbercreek-hellbound-highway-200x200.jpg\" alt=\"\" width=\"200\" height=\"200\" srcset=\"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/timbercreek-hellbound-highway-200x200.jpg 200w, https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/timbercreek-hellbound-highway-75x75.jpg 75w, https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/timbercreek-hellbound-highway.jpg 512w\" sizes=\"auto, (max-width: 200px) 100vw, 200px\" \/>Hoewel de hoogtijdagen van de countryrock in 1975 pass\u00e9 lijken \u2013 de punk van de Ramones rammelt aan de poort; The Eagles crossen over naar de pop \u2013 komt Timbercreek met zijn hippie countryrock-debuut. Met zo\u2019n soort plaat die New Riders Of The Purple Sage en The Grateful Dead in hun jaren zeventig countryrock-modus ook maakten. Logisch: ook Timbercreek is gevestigd in de rollende heuvels van Marin County, benoorden San Francisco.<\/p>\n<p>Frank Gummersal (zang, gitaar, piano), Larry Ross (zang, gitaar), Doug Osburn (pedalsteel), Jon Hicks (bas), Carl <!--more-->Holland (drums) zitten samen in een soort van commune in Boulder Creek, Californi\u00eb, richten Timbercreek op en gaan hun muziek spelen in San Francisco. Met hun opgedane ervaringen en opgebouwde repertoire strijken Timbercreek-mannen vervolgens neer in The Church, een opnamestudio in San Anselmo, en nemen daar <i>Hellbound Highway <\/i>op. Van hun debuutplaat worden er door Renegade Records 2.000 exemplaren geperst, meer niet.<\/p>\n<p>Tien eigen composities staan er op <i>Hellbound Highway. <\/i>Ze hebben alle best iets eigens, maar wel zijn de invloeden die in de Timbercreek-mixer gegaan zijn duidelijk te horen. Niet alleen zijn elementen van <i>Gypsy Cowboy <\/i>(New Riders Of The Purple) en <i>American Beauty <\/i>(The Grateful Dead) toegevoegd, maar ook van <i>Sweetheart of the Rodeo <\/i>(The Byrds) en <i>Music From Big Pink <\/i>(The Band). In opener <em>Hellbound Highway<\/em> horen we ook de jazzy, southern rockgitaren van The Allman Brothers Band. Timbercreek houdt zijn liedjes compact en melodieus en versiert ze met meerstemmige zang, zoals <em>Pass the Bottle<\/em>, <em>Stone Cold Turkey<\/em> en <em>Fallen Angel<\/em>. <em>Nobody on the Streets<\/em> is met z\u2019n pedalsteelscheuten en wah-wahgitaar lekker funky, <em>If I had the Strength<\/em> is fijn sloom met veel pedalsteel en afsluiter <em>Hell in the Hills<\/em> uitgesponnen met barrelhouse-piano en tintelend, jazzy gitaarwerk.<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p><i>Hellbound Highway <\/i>is een heerlijke laidback plaat van een country- annex hippieband, maar het brengt Timbercreek in 1975 nergens. Ieder gaat zijns weegs heet het dan.<\/p>\n<p><em>Hellbound Highway<\/em> | <em>Tantra Teen<\/em> | <em>Pass the Bottle<\/em> | <em>Just One Quart<\/em> | <em>Nobody on the Streets<\/em> | <em>Stone Cold Turkey<\/em> | <em>Fallen Angel<\/em> | <em>Tom Haley<\/em> | <em>If I Had the Stength<\/em> | <em>Hell in the Hills<\/em><\/p>\n<p><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Hoewel de hoogtijdagen van de countryrock in 1975 pass\u00e9 lijken \u2013 de punk van de Ramones rammelt aan de poort; The Eagles crossen over naar de pop \u2013 komt Timbercreek met zijn hippie countryrock-debuut. Met zo\u2019n soort plaat die New Riders Of The Purple Sage en The Grateful Dead in hun jaren zeventig countryrock-modus ook [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-29077","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-vergeten-klassieker"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29077","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=29077"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29077\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":29080,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29077\/revisions\/29080"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=29077"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=29077"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=29077"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}