{"id":29719,"date":"2021-05-27T22:29:12","date_gmt":"2021-05-27T20:29:12","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=29719"},"modified":"2021-05-27T22:29:27","modified_gmt":"2021-05-27T20:29:27","slug":"water-tower","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2021\/05\/water-tower\/","title":{"rendered":"Water Tower"},"content":{"rendered":"

\"\"Traditionele muziek waar de traditionele elementen met krachtige tikken uit zijn geslagen. Met die treffende omschrijving komt Kenny Feinstein, oprichter van de band Water Tower<\/a>, voor de muziek op Fly Around<\/strong> (Dutch Records). Noem het een folkplaat. Noem het een bluegrassalbum. Maar dan wel een met Don Bolles van de legendarische punkband The Germs als producer. Die drukte zijn stempel, zo is Mile High Club<\/em> een geluidscollage met vliegtuigen die landen en opstijgen van de luchthaven van Los Angeles. Ron Reyes van de al even legendarische hardcoreband Black Flag uit die stad zingt op afsluiter Anthem<\/em>. Het nummer begint met elektrische gitaar. Dat geluid sterft weg, waarna furieuze fiddlestreken het naar folkpunk trekken. Bijna als The Pogues. Maar zelf moet ik nog sterker denken aan de projecten van A. Bogs te weten Bogs Visionary Orchestra en Swampbelly. En als ik die laatste band noem, dan kan ik daar Swamptrash aan toevoegen. Wie kent die band uit Schotland nog? Speelde in de jaren 80 ook bluegrass met de energie van punk. Het album begint met een \u2018one, two, three\u2019 gevolgd door een salvo aan nootjes van een mandoline. Bobcats<\/em> heeft een kort moment waarop een koortje zingt als Beach Boys, terwijl Classic Misdirection<\/em> dan juist richting Bob gaat. Dylan dus. En Town<\/em> is psychedelische pop.\u00a0Het titelnummer wordt gezongen door gast Willie Watson.<\/span><\/p>\n