{"id":30661,"date":"2021-11-18T19:10:45","date_gmt":"2021-11-18T17:10:45","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=30661"},"modified":"2021-11-18T19:32:43","modified_gmt":"2021-11-18T17:32:43","slug":"the-court-and-spark-ventura-whites-2000","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2021\/11\/the-court-and-spark-ventura-whites-2000\/","title":{"rendered":"The Court and Spark | Ventura Whites (2000)"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/span>Overduidelijk verwijst de bandnaam The Court and Spark naar Joni Mitchells album uit 1973; de muziek van de band heeft beslist die folky inslag, maar bestrijkt toch ook heel andere gronden. Om te beginnen is daar de do-it-yourself-houding: zanger-gitarist M.C. Taylor en gitarist Scott Hirsch zitten eerst in punkrockband Ex-Ignota, voordat ze in 1998 in San Francisco, Californi\u00eb The Court and Spark oprichten. En daarnaast zijn de ingredi\u00ebnten folkblues, country en old time americana, getuige de instrumenten waar Taylor en Hirsch zich van bedienen: akoestische gitaren, pedalsteel, dobro, banjo, Wurlitzer en Hammond. En ja, ook elektrische gitaren, want de knallende\u00a0, briljante opener Saturn City<\/em> van debuutplaat Ventura Whites <\/i>wordt niet alleen voortgestuwd door tokkelende banjo en <\/i>sjokkende drums, maar ook door Hirsch\u2019 bezwerende elektrische gitaar. The Court and Spark laat zich voorts op hun debuutplaat uit 2000 \u2013 met een Amerikaanse release op Tumult Records en op het Duitse Glitterhouse-label \u2013 inspireren door het ouderwetse, sepia-getinte, landelijke Amerika \u2013 zoals ook The Band dat deed. De donkere, dwingende bariton van M.C. Taylor \u2013 soms met schaduwzang van Wendy Allen \u2013 wijst de weg in een serie schitterende songs die heerlijk traag voorbij trekken: Ghost of Sigma 14B<\/em>, Doctor, the Veranda<\/em>, A Joyful Dispel<\/em> en Burning Bridges<\/em>. De luisteraar waant zich simpelweg in een antiek Amerika. Hoewel in de lijn van Sparklehorse, My Morning Jacket en The Gourds, is The Court and Spark toch weer volstrekt anders en daarbij bijzonder eigenzinnig. Afgewisseld door krakende, schurende intermezzo\u2019s zijn Taylors schitterende, onderkoelde, narcoleptische liedjes lichtende bakens in de nacht, zoals ook en in het bijzonder de hartverwarmende afsluiter Sugar Pie in Bed<\/em> \u2013 al zit er nog een mystery track, opgenomen als een field recording, achter verscholen.<\/p>\n

The Court and Spark volgt in 2001 Ventura Whites <\/i>op met het ook al prachtige Bless You. <\/i>En dan is er datzelfde jaar ook een nog antieker side-project van Taylor en Hirsch: Boxharp met The Tailored Soldier.<\/i> Beide projecten gaan nog even door, maar het wordt allemaal anders als M.C. Taylor van San Francisco verhuist naar Chapel Hill, North Carolina om aan de universiteit aldaar zich te verdiepen in de Appalachen-folk: \u2018I also wanted to live in the woods\u2019, waarmee Hiss Golden Messenger wordt geboren.<\/p>\n

Ventura Whites.<\/i> Tumult Records\/Glitterhouse Records, 2000. Saturn City | Ghost of Sigma 14B<\/em> | Doctor, the Veranda<\/em> | Dunedin, Dunedin<\/em> | A Joyful Dispel<\/em> | Burning Bridges<\/em> | Ventura Whites<\/em> | Sugar Pie in Bed<\/em><\/p>\n

<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Overduidelijk verwijst de bandnaam The Court and Spark naar Joni Mitchells album uit 1973; de muziek van de band heeft beslist die folky inslag, maar bestrijkt toch ook heel andere gronden. Om te beginnen is daar de do-it-yourself-houding: zanger-gitarist M.C. Taylor en gitarist Scott Hirsch zitten eerst in punkrockband Ex-Ignota, voordat ze in 1998 in […]<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-30661","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-vergeten-klassieker"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30661","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=30661"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30661\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":30667,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30661\/revisions\/30667"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=30661"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=30661"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=30661"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}