{"id":31730,"date":"2022-04-04T22:59:19","date_gmt":"2022-04-04T20:59:19","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=31730"},"modified":"2022-04-06T17:39:15","modified_gmt":"2022-04-06T15:39:15","slug":"elles-bailey","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2022\/04\/elles-bailey\/","title":{"rendered":"Elles Bailey"},"content":{"rendered":"

\"\"De Britse bluesrock van Elles Bailey<\/a> gaat over Cheats And Liars<\/em>, dus denk maar niet dat ze de gevolgen voor lief neemt. Bakken soul stort ze uit over iedereen die Shining In The Half Light<\/strong> (eigen beheer) een plekje gunt in de spotlichten. Daar is ze wel aan toe na deze periode van stilzitten door de beperkende maatregelen die de coronacrisis met zich meebrachten. Er zit een ontzettende dreun in de bas van dat nummer waarmee het album aanvangt. Opzwepend als een slavenlied of iets van Sixteen Horsepower. Daarna rockt The Game<\/em> als Black Crowes. Colours Start To Run<\/em> is pure soul. En dat kan ook gezegd worden van Different Kind Of Love<\/em>, een soort countrysoul, en Who\u2019s That<\/em>, waarop ze wat demonen verdrinkt. Sunshine City<\/em> rockt daarna weer iets meer. Iets robuuster dan die soulnummers, die overigens allesbehalve slap zijn. Bailey heeft een expressieve manier van zingen en ze bereikt dat zonder ook maar een moment de noten te zwaar aan te zetten. Een slidegitaar hier en een orgel daar. En het is meer dan alleen maar de vorm. Want dit heeft soul.\u00a0De recensie begon met de term bluesrock. Die term is eigenlijk niet op zijn plaats, want veel te beperkt voor hetgeen Bailey te bieden heeft.<\/span><\/p>\n