{"id":32513,"date":"2022-08-19T12:08:14","date_gmt":"2022-08-19T08:08:14","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=32513"},"modified":"2022-08-19T12:13:41","modified_gmt":"2022-08-19T08:13:41","slug":"john-moreland-5","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2022\/08\/john-moreland-5\/","title":{"rendered":"John Moreland"},"content":{"rendered":"

\"\"Bij het verschijnen van <\/span>vorige album<\/span> van John Moreland<\/a> was ik teleurgesteld.<\/span> Na aanleiding van het uitkomen van <\/span>Moreland\u2019s<\/span> recentste worp, <\/span><\/span>Birds<\/span> In The <\/span>Ceiling <\/span><\/span><\/strong>(Thirty Tigers)<\/span><\/span>,<\/span> heb ik <\/span><\/span>LP5<\/span><\/span><\/em>, die op deze site een waardering van 4 sterren<\/a> kreeg,<\/span> nog eens beluisterd. <\/span>Tijd heelt kennelijk alle wonden, want het v<\/span>iel<\/span> me nu<\/span> eigenlijk best mee<\/span>. Dat geldt des te meer voor <\/span><\/span>Birds<\/span> In The <\/span>Ceiling<\/span><\/span><\/em>, waarop Moreland op dezelfde voet verder gaat als op <\/span><\/span>LP5<\/span><\/span><\/em>. <\/span>Ook hier weer veel wat bliepjes en sfeervolle <\/span>bijdragen op onduidelijke toetsinstrumenten (van John Calvin <\/span>Abney<\/span>)<\/span>. <\/span>Ook <\/span>bassiste<\/span> Bonnie<\/span> Whitmore <\/span> en<\/span> drummer\/<\/span> producer Matt Pence zijn weer van de partij. <\/span>Deze wat softere benadering heeft wel tot gevolg dat de intensiteit van de songs<\/span>, t<\/span>en opzichte van <\/span>die op <\/span>de <\/span>eerdere \u2018<\/span>traditionele<\/span>\u2019<\/span> albums van Moreland<\/span>, minder is. <\/span>Maar de weemoed is gebleven.<\/span> En enkele keer gaan Moreland <\/span>cs<\/span>. <\/span>wel over de lijn van de goede smaak. <\/span><\/span>Neon<\/span> Middle<\/span> June<\/span><\/span><\/em> verzuipt werkelijk in de <\/span>romantische pianonoten. <\/span>De toevoeging van vogelgeluiden in het titelnummer is ook een beetje veel van het goede. Afgezien daarvan staan er op dit album weer een paar <\/span>gedenkwaardige nummers van de songsmid uit Oklahoma. Sterk zijn <\/span><\/span>Cheap<\/span> Idols<\/span> D<\/span>ressed<\/span> in <\/span>Expensive<\/span><\/span> Garbag<\/span><\/span><\/em>e<\/span><\/em>, geschreven naar aanleid<\/span>i<\/span>ng van een<\/span> account waarop dominees in <\/span>modeoutfits te zien zijn, en <\/span><\/span>Gen<\/span>e<\/span>rational<\/span> Dust<\/span><\/span><\/em> waarin\u00a0 verlorenheid mooi verwoord wordt. <\/span>Maar het mooist is misschien het toch klein gehouden <\/span><\/span>Dim Little <\/span>Lights<\/span><\/span><\/em>, waarin de akoestische gitaar van Moreland het <\/span>belangrijkste instrument is.<\/span>\u00a0<\/span><\/span>\u00a0<\/span><\/p>\n

Oh, wie wil weten hoe John Moreland klinkt als hij zich volledig op beats, loops etc gooit, moet even luisteren naar Tape 1 van King Palm<\/a><\/em> (waarachter John Moreland schuil gaat). Maar dan hebben we het in geen geval nog over americana.<\/p>\n