{"id":32977,"date":"2022-11-02T19:53:09","date_gmt":"2022-11-02T17:53:09","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=32977"},"modified":"2022-11-02T19:53:09","modified_gmt":"2022-11-02T17:53:09","slug":"morning-morning-1970","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2022\/11\/morning-morning-1970\/","title":{"rendered":"Morning | Morning (1970)"},"content":{"rendered":"

\"\"Na het uiteenvallen van de band die Forever Changes <\/i>heeft voortgebracht, formeert Arthur Lee in augustus 1968 een nieuwe Love. Jay Donnellan is de gitarist in deze Love-versie en is met zijn psychedelische spel zeer prominent aanwezig op Four Sail<\/i> en Out There<\/i>. Als Arthur Lee zijn bandleden opnieuw ontslaat trekt Jay Donnellan zich vanuit Los Angeles terug naar de heuvels van de San Fernando Valley, neemt de naam Jay Lewis aan en richt met twee vrienden The Morning And The Evening op. Het drietal \u2013 Lewis (gitaar, banjo), Jim Hobson (piano, orgel) en Barry Brown (gitaar, drums) \u2013 richt een provisorische studio in met de nogal pretentieuze naam The Recording Studio Inc. en houdt zich als een ware hippiefamilie de hele dag bezig met muziek maken.\u00a0<\/span><\/p>\n

Vrienden komen erop af en omgekeerd evenredig met de verkorting van de bandnaam in het eenvoudige Morning, dijt de band uit tot een collectief van zes personen. Lewis, Hobson en Brown vormen echter de kern van Morning; zijn verantwoordelijk voor teksten, muziek en productie \u2013 en de prachtige harmonieuze samenzang. Hoewel het trio hun artistieke vrijheid wil behouden, tekenen ze toch bij grote platenmaatschappij Vault. Op de zelfgetitelde debuut-lp, die in Engeland op Liberty verschijnt, bestaat Morning naast het trio uit Terry Johnson (gitaar), Jim Kehn (zang, gitaar, drums) en Bruce Wallace (bas). Er is bovendien een gastrol voor pedalsteelspeler Al Perkins. Dit collectief heeft met Morning<\/i> een prachtige, zweverige countryrockplaat gemaakt.\u00a0<\/span><\/p>\n

De band heeft alle typische Westcoast-sounds in zich verenigd: Byrdsy folkrock, Moby Grape-achtige psychedelica en Crosby, Stills & Nash-harmonie\u00ebn. Zodoende koppelt het organische countryrock aan slaperige, meerstemmige folkrock. Angelena <\/i>is zo\u2019n folky liedje, met prachtige zang en tinkelend pianospel, evenals Easy Keeper<\/i> en As It Was<\/i>. Roll \u2018Em Down<\/i> en It\u2019ll Take Time<\/i> zijn klassieke countryrocksongs van het soort waar The Eagles later furore mee zullen maken, terwijl de pychedelische pop van Early Morning<\/i> en het barokke \u2018And I\u2019m Gone\u2019 voor een nog rijker klankbeeld zorgen. Maar er is nog meer. De plaatkanten sluiten namelijk beide af met adembenemende miniatuurtjes. Kant 2 met het schitterende countryliedje Dirty Roads<\/i> en kant 1 met het hoogtepunt van dit album; de pure magie van bitterzoete samenzang en het welhaast vloeibare elektrische gitaarspel van Jay Lewis in Sleepy Eyes<\/i>.\u00a0<\/span><\/p>\n

Morning <\/i>heeft echter geen enkel succes, net zo min als de fraaie opvolger Struck Like Silver<\/i> (1972), met als gevolg dat Morning zoals zovele bands en de immer zich herhalende geschiedenis tot de obscuriteit gedoemd lijkt te zijn.<\/p>\n

Angelena \/ Early Morning \/ Tell Me A Story \/ Easy Keeper \/ Roll \u2018Em Down \/ Sleepy Eyes \/ New Day \/ As It Was \/ Time \/ It\u2019ll Take Time \/ And I\u2019m Gone \/ Dirt<\/i><\/p>\n

<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Na het uiteenvallen van de band die Forever Changes heeft voortgebracht, formeert Arthur Lee in augustus 1968 een nieuwe Love. Jay Donnellan is de gitarist in deze Love-versie en is met zijn psychedelische spel zeer prominent aanwezig op Four Sail en Out There. Als Arthur Lee zijn bandleden opnieuw ontslaat trekt Jay Donnellan zich vanuit […]<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-32977","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-vergeten-klassieker"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/32977","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=32977"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/32977\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":32979,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/32977\/revisions\/32979"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=32977"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=32977"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=32977"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}