{"id":33140,"date":"2022-11-23T22:25:35","date_gmt":"2022-11-23T21:25:35","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=33140"},"modified":"2025-08-04T19:12:44","modified_gmt":"2025-08-04T17:12:44","slug":"tommy-mclain","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2022\/11\/tommy-mclain\/","title":{"rendered":"Tommy McLain"},"content":{"rendered":"

\"\"Dit is een heel bijzondere plaat: <\/span><\/span>I <\/span>Ran<\/span> Down Every Dream<\/span><\/span><\/strong> (<\/span>Yeproc<\/span>) <\/span>van Tommy <\/span>McLain<\/span>, om meerdere redenen. Allereerst is dit <\/span>het eerste album in meer dan 40 jaar van deze veteraan. <\/span>De uit Louisiana afkomstige <\/span>McLain<\/span> is inmiddels 82 jaar. In 1966 had hij een hit<\/span>(je)<\/span> met <\/span>Sweet<\/span> Dream<\/span>s<\/span><\/em>, maar dat succes kon hij niet voortzetten, mede door een hang naar drank en drugs. Wel had <\/span>Freddy Fender in 1977 nog een <\/span>countryhit<\/span> met het door <\/span>McLain<\/span> geschreven <\/span><\/span>If<\/span> You<\/span> Don’t<\/span> Love Me <\/span>Alone<\/span> (<\/span>Leave<\/span> Me <\/span>Alone<\/span><\/em>)<\/em>. <\/span>Toch raakte <\/span>McLain<\/span> niet geheel in de vergetelheid, mede doordat een <\/span>p<\/span>aar <\/span>van zijn <\/span>nummers werden opgenomen op een <\/span>swamppop<\/span>-verzamelaar die in Engeland <\/span>goed ontvangen werd. In elk geval bij Elvis <\/span>Costello<\/span>, Nick Lowe en Lily Allen. Laatstgenoemde nodigde <\/span>McLain<\/span> uit om op haar bruiloft op te <\/span>spelen <\/span>in 2011<\/span>.<\/span> En <\/span>Costello<\/span> en Lowe werkten mee aan dit nieuwe album dat werd gepro<\/span>d<\/span>uceerd door C<\/span>.<\/span>C<\/span>.<\/span> Adcock<\/span>. De opnames begonnen vier jaar geleden al, maar werden opgehouden door het afbranden van <\/span>McLains<\/span> huis en de pandemie. <\/span>Het album is ook bijzonder omdat het fantastische songs brengt. <\/span>Adcock<\/span> heeft in al die jaren een sterrencast bij elkaar gebracht<\/span>, onder meer <\/span>Costello<\/span> dus, <\/span>Ed Harcourt, Van Dyke <\/span>Parks<\/span>, Steve Riley,<\/span> Augie<\/span> Meyers,<\/span> Jon <\/span>Cleary<\/span>, <\/span>Ivan Neville, Mickey Raphael<\/span> en<\/span> de vorig jaar overleden Warren Storm (drumme<\/span>r en zelf o<\/span>o<\/span>k een <\/span>swampopster<\/span>)<\/span>.<\/span> McLain<\/span> speelt zelf <\/span>diverse toetseninstrumenten<\/span>.<\/span>\u00a0<\/span>Tezamen zijn zij verantwoordelijk voor 13 prachtige songs<\/span>, waarvan er 10 (mede) <\/span>d<\/span>oor <\/span>Mc<\/span>Lain<\/span> geschreven zijn<\/span>. <\/span>Te beginnen met No <\/em><\/span>Tomo<\/span>r<\/span>row<\/span> Now <\/span><\/em>dat<\/span> wordt gedomineerd door de g<\/span>i<\/span>taar va<\/span>n<\/span> Adcock<\/span>.<\/span>\u00a0<\/span>In het titelnummer hoor je ook <\/span>Costello<\/span> zingen en we moeten de eerste luisteraar nog tegenkomen die niet gelijk met hem me<\/span>e<\/span>zingt<\/span>.<\/span>\u00a0<\/span>Zeer fijn zijn hier ook nog de andere ondersteunende zangstemmen van Julie <\/span>Odell<\/span> en <\/span>Tiff<\/span> Lamson<\/span>. Ondertussen is oo<\/span>k duidelijk geworden dat <\/span>McLain<\/span> zelf een heerlijke stem heeft, licht hees, maar hij haalt er het onderste uit de <\/span>k<\/span>an mee, b.v. in het door Bo<\/span>b<\/span>by Ch<\/span>arles geschreven I Hope<\/em>. <\/span>Living On The <\/span>Losing<\/span><\/em> End<\/em> is misschien wel het meest cajunachtige nummer op de plaat, door onder meer het gebruik van een <\/span>accordeon, een <\/span>fiddle<\/span> en een wasbord. <\/span>McLain<\/span> brengt ook nog zijn eigen versie van het eerdergenoemde, bijzonder mooi<\/span>e, <\/span>If<\/span> You<\/span> Don’t<\/span> Love Me<\/span><\/em>. Het met onder meer zingende zaag en <\/span>speelgoedpiano opgeleukte The <\/em><\/span>Greatest<\/span><\/em> Show On Hurt<\/em> is <\/span>McLain<\/span> ten voeten uit:<\/span> If<\/span> it’s<\/span> a <\/span>fast<\/span> one<\/span> that<\/span> you<\/span> want \/<\/span> I’ll<\/span> still<\/span> sing<\/span> it<\/span> blue \/<\/span> After<\/span> all<\/span> this<\/span> heartache<\/span> \/ <\/span>That’s<\/span> the<\/span> best <\/span>that<\/span> I <\/span>can<\/span> do.<\/span> Sentimenteel is <\/span>That’s<\/span> What<\/span> Mama <\/span>Used<\/span><\/em> To Do<\/em>, maar de korte gitaarsolo in het midden van de song maakt hem echt hel<\/span>emaal af. I <\/em><\/span>Ran<\/span><\/em> Down Every Dream<\/em> is een plaat om van te likkebaarden en dient te worden beschouwd als d\u00e9 comeback van 2022.<\/span>\u00a0<\/span><\/span>\u00a0<\/span><\/p>\n