{"id":36022,"date":"2023-12-09T16:36:55","date_gmt":"2023-12-09T15:36:55","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=36022"},"modified":"2023-12-09T16:36:55","modified_gmt":"2023-12-09T15:36:55","slug":"ron-hynes-tribute","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2023\/12\/ron-hynes-tribute\/","title":{"rendered":"Ron Hynes tribute"},"content":{"rendered":"

\"\"Nee, Sonny don\u2019t go away<\/em> is, hoe toepasselijk ook, geen hartenkreet aan het adres van de 93-jarige jazzgrootheid Sonny Rollins. Het is een eerbetoon aan de in 2015 overleden Newfoundlandse folklegende Ron Hynes<\/a>, bijgenaamd \u2018the man of a thousand songs\u2019. Twintig daarvan zijn bijeengebracht op Sonny Don\u2019t Go Away: A Tribute To Ron Hynes<\/strong> (Sonic Records), uitgevoerd door uitsluitend artiesten uit zijn eigen provincie. Hynes\u2019 beroemdste en meest gecoverde liedje is Sonny\u2019s Dream<\/em>. Het gaat over een man die zijn dromen achterna wil, maar vanwege zijn familie, met name zijn moeder, niet verder komt dan zijn landelijke geboortegrond \u2013 \u2018and he watches the sea, from a room by the stairs\u2019. Ook Hynes zelf heeft zich nooit kunnen en willen losmaken van zijn vertrouwde Newfoundland, hoewel hij in heel Canada meer dan dertig jaar lang beroemd en geliefd was. Daarnaast was hij een inspiratiebron voor een hele generatie jonge singersongwriters in Newfoundland. Zij leerden van hem dat je niet veel verder dan in je dagelijkse omgeving hoeft te zoeken naar geschikt songmateriaal. Alan Doyle, een van de artiesten op dit album en tevens co-producer: \u2018We hoorden onszelf in Ron\u2019s songs. En we hoorden onze verhalen, en de stemmen van onze ouders en grootouders, en van onze vrienden, op een manier die je nooit hoorde op de commerci\u00eble radiozenders. Ron leerde ons: het is niet alleen OK<\/em> om over je eigen achtertuin te zingen en schrijven, maar zelfs essentieel.\u2019 Hynes stierf in 2015, 64 jaar oud, aan keelkanker. Zijn neef Joel Thomas Hynes, ook aanwezig op deze tribute, meldde nog dat Hynes tot het laatst toe zwaar aan de drugs was: \u2018And it killed him\u2019. Dat Hynes het niet makkelijk had, blijkt ook wel uit zijn repertoire. Zijn liedjes gaan vaak over eenzaamheid, frustratie, heimwee, verlies, de kwetsbaarheid van de natuur en het leven dat voorbijflitst. Ze worden prachtig vertolkt op Sonny Don\u2019t Go Away<\/em>, misschien nog wel mooier dan door Hynes zelf, al is dat natuurlijk een kwestie van smaak.
\nKlik hier <\/a>voor een kippenvelversie van Sonny\u2019s Dream door Emmylou Harris, Mary Black en Dolores Keane. <\/em><\/p>\n