{"id":36686,"date":"2024-01-29T13:41:58","date_gmt":"2024-01-29T12:41:58","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=36686"},"modified":"2024-01-29T22:27:39","modified_gmt":"2024-01-29T21:27:39","slug":"israel-nash-live-in-de-tolhuistuin","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2024\/01\/israel-nash-live-in-de-tolhuistuin\/","title":{"rendered":"Israel Nash live in de Tolhuistuin"},"content":{"rendered":"

\"\"Voor het podium wordt er gekeuveld over concerten die in de loop der jaren bezocht zijn en op het podium gaat de ouderwetse rookmachine aan. Israel Nash is terug in de Tolhuistuin. Exact om half negen betreedt hij het podium, zet zijn hoed op, gespt zijn gitaar om, neemt nog een slok water en weg is hij. Op weg langs de route van de muziek van Israel Nash, zanger met een fijne gruizige stem en begenadigd schrijver van robuuste verhalende rocksongs. En die verhalen zijn vanavond veelal afkomstig uit zijn geboortestreek. Zoals Ozarker<\/em>, titelsong van het laatste album, waarbij gitarist Joey McClellan ingetogen zijn noten voegt in het geluid. Het is een stevige sound die de zaal inrolt, zeker als Eric Swanson van pedal steel overstapt naar elektrische gitaar. En dat geluid is vanavond prima in orde, al klinkt het helemaal achterin op het balkon wat zompig en wordt er in de buurt van de bar wel heel luidruchtig geouwehoerd.<\/p>\n

\"\"Op het podium vraagt Nash ondertussen applaus voor de rock and roll-band van Texas. Waarna een deel van de band het podium even laat aan\u00a0 Nash en Swanson alleen. Nash vertelt onder de klanken van de pedal steel dat hoop voor hem de mooiste emotie is. Hoop op een simpele manier, als uitzien naar dit optreden en het meenemen van het plezier ervan naar de volgende dag. Een heerlijk dromerig Rolling On<\/em> dat volgt is een fraai rust- en hoogtepunt van de avond. Daarna vertelt Nash het verhaal van Nash Miller. De naamgever van zijn middelste naam (hij heet voluit Israel Nash Gripka) vocht in Vietnam en hield daar een post traumatisch stress syndroom aan over. Zo erg dat het dichtslaan van een deur hem al tot waanzin dreef. Tegenwoordig woont hij, met andere veteranen, in een tent in de jungle van Hawa\u00ef. Aan hen draagt hij Lost In America<\/em> op. Het is een prachtige uitvoering waarbij Nash en Swanson samen starten en de band zich tijdens het nummer weer bij hen voegt.<\/p>\n

\"\"Nash heeft een groot deel van het optreden zijn ogen gesloten. Hij speelt geconcentreerd en draait voortdurend halve rondjes om zijn as. Maar het is zeker geen eenmansshow vanavond maar een echt samenspel van muzikanten, al moeten ze soms even om de grote monitoren op het podium heenlopen om dicht bij elkaar te kunnen zijn. Aan het eind van de set neemt Nash zijn hoed weer af, groet het publiek en verlaat het podium. Het geluid blijft nagalmen. Voorin de zaal wordt enthousiast geklapt; verderop wacht men rustig op wat komen gaat. In de toegift volgen dan nog Firedance<\/em> en Rain Plans<\/em>.
\nLekker optreden van een sympathieke artiest.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Voor het podium wordt er gekeuveld over concerten die in de loop der jaren bezocht zijn en op het podium gaat de ouderwetse rookmachine aan. Israel Nash is terug in de Tolhuistuin. Exact om half negen betreedt hij het podium, zet zijn hoed op, gespt zijn gitaar om, neemt nog een slok water en weg […]<\/p>\n","protected":false},"author":13,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-36686","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-live"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36686","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/13"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=36686"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36686\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":36700,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36686\/revisions\/36700"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=36686"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=36686"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=36686"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}