{"id":37208,"date":"2024-03-29T22:26:24","date_gmt":"2024-03-29T21:26:24","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=37208"},"modified":"2024-03-30T18:37:28","modified_gmt":"2024-03-30T17:37:28","slug":"dalton-mills-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2024\/03\/dalton-mills-2\/","title":{"rendered":"Dalton Mills"},"content":{"rendered":"

\"\"Guy Clark is er sinds 2016 niet meer bij. Townes heeft ons al veel eerder verlaten. Ze worden gemist. Nog altijd. Maar er zijn artiesten die het stokje hebben overgenomen. Neem Dalton Mills<\/a>, een singer-songwriter uit Kentucky. Met Good Place To Hide<\/strong> (eigen beheer) levert hij na het titelloze debuut (recensie<\/a>) een tweede prachtalbum af. Met een ode aan Guy Clark, die hij omschrijft als Shakespeare In Boots<\/em>. \u2018You can tell a lot from a man\u2019s handshake\u2019, aldus Mills. \u2018It\u2019s the holes you leave, what you don\u2019t say \/ Every word a chisel, every song handmade.\u2019 Townes komt ook nog voor in het nummer. De invloed van beide singer-songwriters is ook te horen op One Go Around<\/em>, waarop Mills (zang, akoestische gitaar) het melancholische karakter van de songs ombuigt naar hoop: \u2018Meaningful words can turn a whole day around\u2019. Op bijna alle nummers is duidelijk dat de Texanen Mills de weg gewezen hebben. En eigenlijk kan geen fan van Townes om een nummer als Margaret Allen<\/em> heen. Het heeft helemaal diens sfeer. Het is knap dat Mills dat voor elkaar krijgt en evenzogoed toch zijn eigen karakter weet te behouden als songschrijver en uitvoerend artiest. Margaret Allen<\/em> is een murder ballad. Mills is helemaal hoteldebotel van de schone met de groene ogen. Maar haar vader John Allen, een dronken kaartspeler, slaat hem tegen de vlakte. Het komt tot een vuurgevecht. John Allen ligt op de vloer. Twee kogels in zijn zij, \u00e9\u00e9n kogel in het hoofd. Margaret Allen schreeuwt: Je bent geen haar beter dan mijn vader. In dat geval zit er voor Mills niets anders op; er klinken nog twee schoten. Ook Margaret overleeft het niet. De van Aaron Boyd bekende J. Tom Hnatow produceerde het album in Lexington, Kentucky. Als multi-instrumentalist drukt hij ook zijn stempel op gitaren, pedal steel, dobro, basgitaren, orgel, piano, mellotron en glockenspiel. John Clay doet daar op drums, percussie, banjo, staande bas, piano, mandoline en zang nauwelijks voor onder. Het vioolspel is van Chloe Edmonstone (tevens zang). James Steinle schreef mee aan het titelnummer.<\/p>\n