{"id":37718,"date":"2024-05-27T20:48:21","date_gmt":"2024-05-27T18:48:21","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=37718"},"modified":"2024-05-27T20:51:21","modified_gmt":"2024-05-27T18:51:21","slug":"dukes-of-kent-welcome-to-the-oast-house-2012","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2024\/05\/dukes-of-kent-welcome-to-the-oast-house-2012\/","title":{"rendered":"Dukes Of Kent | Welcome To The Oast House (2012)"},"content":{"rendered":"

\"\"De geschiedenis van Dukes Of Kent valt terug te voeren naar de midden jarig tachtig, als Markus Holler zitting heeft in de Britse neo-countryrockband The Fortunate Sons, opgericht door de zanger en gitarist van de fameuze Barracudas. Fijne platen wel, <\/span>Rising<\/span><\/i> in 1986 en <\/span>Karezza<\/span><\/i> in 1987. Dan probeert Holler het wat meer zelfstandig met zijn The Silent Blue, wat slechts in 1990 een mini-lp met zes nummer oplevert (maar wel geproduceerd door Nigel Godrich!). Die plaat verschijnt op Hollers eigen Sugarbush Records.<\/span>
\n<\/span>Op Sugarbush Records verschijnen in de loop der jaren albums van onder meer The Green Pajamas, Kontiki Suite, The Orgone Box en Cotton Mather. En dat leidt vervolgens weer tot het uitbrengen van eigen werk, waarvoor Holler (zang, gitaren, bas) Dukes Of Kent opricht: Chris Oussman (lead- en slaggitaar), Iain Rae (keyboards) en Pablo Videla (drums).\u00a0<\/span>
\n<\/span>Het zijn opnamen die in twee jaar tijd als een vriendengroep zijn opgenomen \u2013 \u2018to bring happiness to ourselves\u2019 \u2013 en dan in 2012 als <\/span>Welcome to the Oast House<\/span><\/i> in een oplage van 500 vinylplaten (en ook op cd) wordt uitgebracht op Sugarbush Records.<\/span>
\n<\/span>Welcome to the Oast House <\/span><\/i>is \u2013 hoewel Dukes Of Kent door en door Brits is \u2013 een retro-Westcoast-plaat. Te denken valt dan aan The Byrds, Jackson Browne, Tom Petty en Neil Young and Crazy Horse, hoewel ook de droge desertrock doorklinkt van Naked Prey en Sidewinders. In dat spanningsveld speelt Dukes Of Kents album zich af. Mooie, sferische liedjes, steevast afgeblust met gave gitaarsolo\u2019s. Topsongs dus: <\/span>Already Gone<\/span><\/i>, Limits of the Truth, When I Needed You<\/em> en Blue Turns to Red<\/em> op kant 1, en Everyday Day Brings Something New, Water<\/em> en de geweldige afsluiter Angels & Ghosts<\/em> op kant 2: machtige gitaarclimaxen. Westcoast en woestijnrock van een wervelende pracht: uit Kent, Engeland.<\/span>
\n<\/span>Welcome to the Oast House <\/span><\/i>is een steengoed rockalbum, maar dus ook volslagen onbekend en ondergewaardeerd, temeer daar Dukes Of Kent een eenmalig project is. Er zijn wel nog vinyl-exemplaren en cd\u2019s van te koop. <\/span>\u00a0<\/span><\/p>\n

Welcome to the Oast House. <\/span><\/i>Sugarbush Records, 2012. <\/span>\u2018Already Gone\u2019\u2502 \u2018Runaway\u2019<\/span><\/i>\u2502<\/span><\/i>\u2018Limits of the Truth\u2019<\/span><\/i>\u2502<\/span><\/i>\u2018When I Needed You\u2019<\/span><\/i>\u2502<\/span><\/i>\u2018Blue Turns to Red\u2019<\/span><\/i>\u2502<\/span><\/i>\u2018Every Day Brings Something New\u2019<\/span><\/i>\u2502<\/span><\/i>\u2018Lay My Burden Down\u2019<\/span><\/i>\u2502<\/span><\/i>\u2018Water\u2019<\/span><\/i>\u2502<\/span><\/i>\u2018Angels & Ghosts\u2019<\/span><\/i>\u00a0<\/span><\/p>\n

<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De geschiedenis van Dukes Of Kent valt terug te voeren naar de midden jarig tachtig, als Markus Holler zitting heeft in de Britse neo-countryrockband The Fortunate Sons, opgericht door de zanger en gitarist van de fameuze Barracudas. Fijne platen wel, Rising in 1986 en Karezza in 1987. Dan probeert Holler het wat meer zelfstandig met […]<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-37718","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-vergeten-klassieker"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37718","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=37718"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37718\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":37722,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37718\/revisions\/37722"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=37718"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=37718"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=37718"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}