{"id":37811,"date":"2024-06-05T23:05:10","date_gmt":"2024-06-05T21:05:10","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=37811"},"modified":"2024-06-05T23:05:36","modified_gmt":"2024-06-05T21:05:36","slug":"emily-nenni-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2024\/06\/emily-nenni-2\/","title":{"rendered":"Emily Nenni"},"content":{"rendered":"

\"\"Een tijdelijk baantje On The Ranch<\/em> maakte van Emily Nenni<\/a> nog geen echte cowgirl. Maar na dat debuut had ze de smaak van het leven als artiest wel te pakken. Op Drive & Cry<\/strong> (New West Records\/V2 Benelux) gaat ze dus voort op die weg. Ze dompelt zich onder in het leven van de honky tonks. En aan zelfvertrouwen heeft ze geen gebrek. I Don\u2019t Have To Like You<\/em> laat ze weten. Ze wil het spelletje van veroveren best meespelen, maar wel op haar voorwaarden. Er is maar \u00e9\u00e9n iemand die weet wat het beste voor ze is en dat is ze dus zelf, dat is de boodschap van I Don\u2019t Need You<\/em>. En als ze toch eens, al of niet door eigen toedoen, teleurgesteld is geraakt, dan pakt ze de auto om met open ramen de tranen te laten gaan (Drive & Cry<\/em>). De drukke John James Tourville van The Deslondes produceerde het album. Muzikaal is het allemaal dik in orde, Ilja Portnov blaast lange lijnen door de mondharmonica op Lay Of The Land<\/em>, terwijl de Spaanse gitaar de Palo Duro canyon bezoekt. Pedal steel, dobro, fiddle, elektrische gitaren, toetsen, het ontbreekt aan niets. Op I Don\u2019t Need You<\/em> stoeit Nenni met soul, waarbij Jim Hoke op bariton- en altsaxofoon ook nog zorgt voor inbreng van blazers. Elf eigen nummers en tot besluit de cover Amarillo Highway<\/em> van Terry Allen. Er valt veel te genieten, maar wel met de kanttekening dat het kindstemmetje van Nenni uiteindelijk het enthousiasme wat begint te temperen.<\/p>\n