{"id":37956,"date":"2024-07-01T14:48:48","date_gmt":"2024-07-01T12:48:48","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=37956"},"modified":"2024-07-02T21:05:57","modified_gmt":"2024-07-02T19:05:57","slug":"johnny-cash","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2024\/07\/johnny-cash\/","title":{"rendered":"Johnny Cash"},"content":{"rendered":"<p><img data-recalc-dims=\"1\" loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2024\/07\/Knipsel.jpg?resize=200%2C194&#038;ssl=1\" alt=\"\" width=\"200\" height=\"194\" class=\"alignleft size-medium wp-image-37962\" srcset=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2024\/07\/Knipsel.jpg?resize=200%2C194&amp;ssl=1 200w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2024\/07\/Knipsel.jpg?w=686&amp;ssl=1 686w\" sizes=\"auto, (max-width: 200px) 100vw, 200px\" \/>Begin jaren negentig lag de carri\u00e8re van <a href=\"https:\/\/www.johnnycash.com\/\" rel=\"noopener\" target=\"_blank\">Johnny Cash<\/a> op z\u2019n gat. Voor het eerst sinds 1958 zat hij zonder platenmmaatschappij. Voor zijn hardgekookte outlawcountry was geen plaats meer in de wereld van gladgepolijste saloncowboys als Garth Brooks, Alan Jackson en Toby Keith. Geplaagd door geldzorgen en moedeloos wachtend op betere tijden (die spoedig zouden aanbreken toen Rick Rubin hem benaderde voor <em>American Recordings<\/em>) begroef Cash zich in het onaanzienlijke Branson, Missouri en doodde de tijd met het schrijven van liedjes en het <!--more-->opnemen van demo\u2019s. En laten die nou dertig jaar later opgeduikeld worden door zijn zoon John Carter Cash. Met behulp van geavanceerde technologie lukte het hem en geluidstechnicus David Ferguson de demo\u2019s terug te strippen tot puur de stem en de gitaar van Cash (en op twee tracks de tweede stem van Waylon Jennings) en die vervolgens in een eigentijds arrangement te dompelen. Carter Cash huurde onder anderen Dan Auerbach, Vince Gill en Marty Stuart in voor vocale en muzikale ondersteuning en zo ontstond er zowaar een spinternieuw Johnny Cash-album, waarvan slechts twee liedjes (<em>Like A Soldier<\/em> en <em>Drive On<\/em>) eerder waren verschenen (op <em>American Recordings<\/em>). <strong>Songwriter <\/strong>(Mercury Nashville) is qua sfeer en songteksten een stuk luchtiger dan het duistere, inmiddels legendarische comebackalbum <em>American Recordings<\/em>, al zijn er ook op dit album zorgen, bijvoorbeeld over het lot van onze planeet op <em>Hello Out There<\/em>. Maar een vrolijk liedje als <em>Well Alright<\/em> (over flirten in de wassalon), het lieflijke <em>She Sang Sweet Baby James<\/em>, het opgewekte <em>Soldier Boy <\/em>(\u2018toedeloedeloedoedoe\u2019) en de tedere liefdesbrief aan zijn vrouw June Carter <em>I Love You Tonight<\/em> tonen kanten van Johnny Cash (humoristisch, gevoelig) die we daarna niet veel meer tegen zullen komen. Aangetekend moet worden dat sommige liedjes wel erg bekend in de oren klinken. En het is niet ondenkbaar dat op de afdeling americana van het hiernamaals Joe South nog wel een hartig woordje met Cash gaat spreken als hij <em>Have You Even Been To Little Rock<\/em> te horen krijgt. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"440\" height=\"300\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/SN67ST3269E\" title=\"Johnny Cash - Hello Out There (Official Music Video)\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" referrerpolicy=\"strict-origin-when-cross-origin\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Begin jaren negentig lag de carri\u00e8re van Johnny Cash op z\u2019n gat. Voor het eerst sinds 1958 zat hij zonder platenmmaatschappij. Voor zijn hardgekookte outlawcountry was geen plaats meer in de wereld van gladgepolijste saloncowboys als Garth Brooks, Alan Jackson en Toby Keith. Geplaagd door geldzorgen en moedeloos wachtend op betere tijden (die spoedig zouden [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":9,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-37956","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-recensies"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37956","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/9"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=37956"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37956\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":37965,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37956\/revisions\/37965"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=37956"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=37956"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=37956"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}