{"id":38500,"date":"2024-09-04T23:58:23","date_gmt":"2024-09-04T21:58:23","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=38500"},"modified":"2024-09-04T23:58:52","modified_gmt":"2024-09-04T21:58:52","slug":"the-deslondes-4","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2024\/09\/the-deslondes-4\/","title":{"rendered":"The Deslondes"},"content":{"rendered":"

\"\"Met vijf songschrijvers die allemaal hun eigen liedjes schrijven een homogeen album afleveren, dat is geen sinecure. De vijf bandleden van The Band konden het. En ook The Deslondes<\/a> slagen erin. De band uit New Orleans, ze begonnen er ooit in het onderkomen van Sam Doores aan Deslonde Street, luisterde goed naar producer Andrija Tokic die ervoor zorgde dat de sound nergens te vol zou worden. Losjes moest het. Relaxed. Zodat met Roll It Out<\/strong> (New West Records\/V2 Benelux) een album tot stand is gebracht met de kwaliteiten van The Band. Zonder in retro te vervallen, een euvel waardoor het zes jaar geleden verschenen Hurry Home<\/em> net iets minder geslaagd was, gooien ze diverse rootsgenres door elkaar om tot een eigen geluid te komen. De donkere bariton van Riley Downing blijft een genot om naar te luisteren. En Hold On Liza<\/em> is een prachtig liedje waarin hij terugkijkt op de dromen van zijn jonge jaren en wat de drang naar vrijheid hem gebracht heeft. Doores heeft stilistisch nog het meest de neiging om terug te gaan in de tijd, maar Take Me Back<\/em> brengt hem wel mooi terug in de armen van zijn lief. Een mondharmonica blaast door Lies I\u2019ve Told<\/em> van Dan Cutler. I\u2019ll Do It<\/em> van nieuw bandlid Howe Pearson klinkt alsof hij al jaren meedoet. Eigenlijk is dat ook zo, want in het verleden werkte hij in diverse projecten al samen met Doores. Alleen John James Tourville zingt zijn eigen liedjes niet, hij laat dat over aan Downing die wel raad weet met Grand Junction<\/em>, dat handelt over een onbezonnen jeugd en reizen als een hobo.\u00a0<\/span><\/p>\n