{"id":38684,"date":"2024-09-27T20:33:10","date_gmt":"2024-09-27T18:33:10","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=38684"},"modified":"2024-09-27T22:01:25","modified_gmt":"2024-09-27T20:01:25","slug":"over-flowerpower-vlaggen-en-het-gigantische-aanbod-van-amoeba","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2024\/09\/over-flowerpower-vlaggen-en-het-gigantische-aanbod-van-amoeba\/","title":{"rendered":"Over flowerpower, vlaggen en het gigantische aanbod van Amoeba"},"content":{"rendered":"

\"\"San Francisco, Californi\u00eb (2002)
\n<\/strong>Helemaal gebruikelijk was het niet, al die Amerikaanse vlaggen achter de ruiten in winkels en woningen in San Francisco. En al helemaal niet aan Haight Street, waar ik deze foto nam. Maar het was 2002, de terroristische aanslagen van 9\/11 lagen nog vers in het geheugen. Zelfs in het centrum van de hippiecultuur hadden bloemetjes plaatsgemaakt voor sterren en strepen. Was dit het definitieve einde van flowerpower? Of was die hier al eerder verworden tot niet veel meer dan een toeristische trekpleister?<\/p>\n

Jimi, Janis en Jerry trekken nog altijd drommen mensen naar San Francisco en dan met name de wijk Haight-Ashbury. Ze vergapen zich aan het rode huis met muurschildering van Jimi Hendrix. Maar of hij er ooit gewoond heeft wordt in twijfel getrokken. Grateful Dead bewoonde wel een Victoriaans pand dat nog altijd veel gefotografeerd wordt. De beeltenis van Jerry Garcia vind je overal in de wijk. Net als het portret van Janis Joplin, die er in 1963 een tijdje woonde. Ze raakte er verslaafd aan harddrugs. In 1970 stierf ze aan een overdosis hero\u00efne, misschien was dat al wel het einde van flowerpower.<\/p>\n

\u2018Look what\u2019s happening out in the streets \/ Got a revolution, got to revolution \/ Hey, I\u2019m dancing down the street \/ Got a revolution, got to revolution \/ Ain\u2019t it amazing all the people I meet \/ Got a revolution, got to revolution.\u2019 Het titelnummer van het in 1969 verschenen album Volunteers<\/em> van de band Jefferson Airplane uit San Francisco verscheen als single en was een oproep om een einde te maken aan de Vietnamoorlog. De psychedelische B-kant We Should Be Together<\/em> doet daar nog een schepje bovenop: \u2018We are all outlaws in the eyes of America \/ In order to survive, we steal, cheat, lie, forge, fuck, hide, and deal \/ We are obscene, lawless, hideous, dangerous, dirty, violent \/ And young\u2019. Dat is toch echt een andere voorstelling van zaken dan de \u2018gentle people with flowers in their hair\u2019 waarover Scott McKenzie het had op San Francisco (Be Sure To Wear Some Flowers In Your Hair)<\/em>.\u00a0<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Goed, die Amerikaanse vlag op Volunteers<\/em>, die droeg natuurlijk alleen maar bij aan de controverse rond het album. Precies zoals de bedoeling was. Daarom waren ook nog enkele leuzen van Black Power toegevoegd. De band die twee jaar eerder op Surrealistic Pillow<\/em> nog zong over vrede en liefde stak nu een middelvinger op naar het establishment. Maar binnen de band was niet iedereen blij met de ommezwaai. Gitarist Jorma Kaukonen uitte kritiek op de strijd tegen oorlog middels chaos.<\/p>\n

Twee keer vertrok ik uit San Francisco voor een fietstocht door Amerika. In 2002 was ik er zonder tweewieler om me een kleine twee weken onder te dompelen in de stad. In de rock-\u2019n-roll vooral. Ik huurde er in de buurt van Fisherman\u2019s Wharf wel een fiets om voor het eerst over de Golden Gate Bridge te peddelen, maar verder verplaatste ik me met bus, tram, trein en metro. En te voet, want dan zie je toch het meest. Zoals het Victoriaanse huis op de foto. De zon lichtte het pand dat ingeklemd staat tussen twee grotere appartementengebouwen prachtig uit.<\/p>\n

De woning staat in Lower Haight, niet al te ver van Market Street. Dan is het nog een hele wandeling omhoog naar het uiteindelijke doel in Haight-Ashbury. Dat is Amoeba Records, de meest fantastische platenwinkel die er is. In de avonduren bezocht ik concerten van Mark Lanegan (met Mike Johnson als voorprogramma), James Intveld, Granfaloon Bus en Mother Hips. Die laatste band zag ik in de Great American Music Hall, op zich al een attractie. Overdag zat ik op mijn hurken te zoeken tussen de rijen en rijen met cd\u2019s die onder de drie dollar waren geprijsd. Als je er vier kocht, hoefde je de goedkoopste niet te betalen. De buit was groot.<\/p>\n

Wat er zoal in mijn tas zat? Ergens in een schrijfblok heb ik dat opgeschreven. Misschien kom ik daar nog wel eens op terug. What\u2019s In My Bag?<\/a> is trouwens een geweldige videorubriek op de website van Amoeba. In ruim 900 in de winkels opgenomen filmpjes laten artiesten (en enkele andere klanten en winkelmedewerkers) zien wat ze zoal gevonden hebben in het gigantische aanbod. Hieronder een recente video uit de winkel in Haight-Ashbury met John Doe en Exene Cervenka van X.<\/p>\n