{"id":39030,"date":"2024-10-21T17:07:50","date_gmt":"2024-10-21T15:07:50","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=39030"},"modified":"2024-10-21T17:21:35","modified_gmt":"2024-10-21T15:21:35","slug":"michael-mcdermott-5","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2024\/10\/michael-mcdermott-5\/","title":{"rendered":"Michael McDermott"},"content":{"rendered":"

\"\"Michael McDermott<\/a> timmert al meer dan drie decennia hardnekkig aan de weg, zonder ooit echt keihard door te breken. Wie hem w\u00e9l kent, zal dat worst zijn. En McDermott zelf laat zich er ook niet door uit het veld slaan. Zo pakt hij nu eigenwijs uit met maar liefst twee albums tegelijk, samen de dubbel-cd Lighthouse On The Shore\/East Jesus<\/strong> (Pauper Sky Records) vormend. Zijn hele carri\u00e8re door heeft McDermott heen en weer zitten schommelen tussen ingetogen akoestisch en uitbundig elektrisch, of, zoals hij zelf aangeeft: \u2018Mijn ene persoonlijkheid groeide op met de vroege Dylan, Woody Guthrie, Odetta, traditionele Ierse folk en Tom Waits. De andere met The Stones, The Who, Van Morrison en U2.\u2019 Het is slim om deze muzikale schizofrenie uit te serveren in twee duidelijk verschillende albums. Wie bij East Jesus <\/em>terugdeinst voor de stevige rockmuur, kan bij Lighthouse On The Shore <\/em>terecht voor de wat intiemere aanpak. Ook inhoudelijk, zoals op Breadbury Daydream<\/em>: \u2018When the news people say \/ That our time has finally come \/ And everybody is screaming \/ That everyone should run \/ I\u2019ll be dancing with you at the end of the world\u2019. En in Goddamnit Lovely<\/em>: \u2018All through the laughter and all through the tears \/ We hold on to our scars like old souvenirs \/ And whatever I give, it\u2019s never enough \/ Goddamnit Lovely, it\u2019s you I still love.\u2019 Voorbeelden van de hardere benadering op East Jesus<\/em> zijn het Springsteenishe FCO <\/em>(\u2018So far we\u2019ve come \/ This battle\u2019s far from won \/ And the last few miles are the longest ones\u2019) en Behind The Eight<\/em> (ge\u00efnspireerd op het boek The Catcher in the Rye<\/em>). Overigens is de waterscheiding tussen de beide albums nu ook weer niet zo strikt dat er op East Jesus<\/em> alleen maar elektrisch geweld zou staan, en op Lighthouse On The Shore<\/em> uitsluitend zachtmoedige melancholie. Al met al een traktatie waar we weer even mee vooruit kunnen. Alle songteksten (ook van vorige albums) zijn overigens als pdf beschikbaar op McDermott\u2019s website<\/a>. <\/p>\n