{"id":41448,"date":"2025-07-19T22:34:42","date_gmt":"2025-07-19T20:34:42","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=41448"},"modified":"2025-07-20T16:24:09","modified_gmt":"2025-07-20T14:24:09","slug":"stephen-stills-manassas-%e2%94%82-manassas-1972","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2025\/07\/stephen-stills-manassas-%e2%94%82-manassas-1972\/","title":{"rendered":"Stephen Stills & Manassas \u2502 Manassas (1972)"},"content":{"rendered":"

\"\"Op jonge leeftijd maakt hij al deel uit van supergroep Buffalo Springfield. Vervolgens gaat hij een monsterverbond aan met de nieuwe prinsen van de Westcoast \u2013 Crosby, Stills, Nash & Young \u2013 en wordt hij als gitarist door Jimi Hendrix en Eric Clapton als hun gelijke beschouwd. Deze indrukwekkende palmares, en zijn ongecontroleerde overgave aan drank, drugs en gekte, levert hem de bijnaam Captain Manyhands op. Maar pas daarna maakt Stephen Stills zijn meesterwerk, en wel met zijn fabuleuze allroundband: Manassas.\u00a0<\/span><\/p>\n

In 1971 maakt Stephen Stills plannen voor zijn derde soloplaat; met de bedoeling een conceptalbum te maken rondom diverse muzikale stijlen. Na een sessie met Rolling Stone Bill Wyman, klopt Stills aan bij de Flying Burrito Brothers Chris Hillman, pedalsteelspeler Al Perkins en zanger-gitarist Rick Roberts. Hij haalt hen drie\u00ebn \u2013 en CSN-drummer Dallas Taylor, de Jamaicaanse bassist Fuzzy Samuels (bas), de Italiaans-Amerikaanse percussionist Joe Lala en organist Paul Harris \u2013 naar de Criteria Sound Studios in Miami, Florida. Hillman,\u00a0 <\/span>Perkins en Roberts komen eerst tussen hun optredens van de Burrito’s door naar Miami, maar Hillman en Perkins \u2013 Roberts niet \u2013 worden gevraagd om permanent bij Stephen Stills te blijven en aldus een groep te vormen: Manassas, vernoemd naar de stad in Virginia, waar op het treinstation de hoesfoto voor het debuutalbum wordt geschoten.\u00a0<\/span><\/p>\n

Na de opnamen vertrekt de groep naar Stills’ buitenhuis op het Britse platteland om daar drie maanden lang te oefenen voor een wereldtour, waarvan het eerste optreden voorjaar ’72 plaatsvindt in Amsterdam, in Paradiso. Hoewel Manassas <\/i>geen soloplaat is maar een groepsalbum, zegt Stills er dit van: \u2018It’s not totally a partnership but it’s enough of a partnership that everyone satisfied\u2019.\u00a0<\/span><\/p>\n

Manassas<\/i> is opgedeeld in vier losse thema’s, verspreid over maar liefst vier plaatkanten: The Raven<\/i>, The Wilderness<\/i>, Consider<\/i> en Rock & Roll Is Here To Stay<\/i>. Opener Song Of Love<\/i> laat horen dat Stills het typische Westcoast countryrock-idioom ontstegen is door het integreren van latin-invloeden en een stroperige groove. Harris\u2019 toetsen en Lala’s percussie en conga\u2019s geven de rocksong Rock & Roll Crazies\/Cuban Bluegrass <\/i>een Cara\u00efbisch tintje, terwijl Jet Set (Sigh)<\/i> een southern-style blues is. The Wilderness<\/i> \u2013 kant 2 \u2013 wisselt fantasierijke bluegrass-liedjes als Fallen Eagle<\/i> en Don’t Look At My Shadow<\/i> af met fantastische en unieke songs als Jesus Gave Love Away For Free<\/i>, een prachtig, zweverig Byrdsy lied, Colorado,<\/i> een compositie van Rick Roberts, en So Begins The Task<\/i>. Tussen het hoogstaande materiaal van overwegend korte nummers, onderverdeeld in uiteenlopende stijlen als latin, rhythm & blues, country, folk, blues, bluegrass en rock vallen voorts de composities op die Stills samen met Hillman schreef: de briljante songs Both Of Us (Bound To Lose)<\/i>\u00a0en It Doesn’t Matter<\/i>. In het laatste deel \u2013 Rock & Roll Is Here To Sta<\/i>y \u2013 is de hoofdrol weggelegd voor het acht minuten klokkende funky The Treasure (Take One),<\/i> een combinatie van Stills’ compositorische vernuft en zijn striemende wah-wah-solo’s. Fantastisch songmateriaal, een duizelingwekkende variatie aan stijlen en onberispelijk muzikaal vakmanschap maken van Manassas<\/i> een van de beste dubbelalbums aller tijden.\u00a0<\/span><\/p>\n

Bij de opnamen van de tweede elpee raakt de chemie er wat uit en neemt de invloed van het grote geld toe: Chris Hillman keert terug naar The Byrds voor een eenmalig album en kan vervolgens de verleiding niet weerstaan om onderdeel uit te maken van een soort supergroep met J.D. Souther en Richie Furay (ex-Poco). Het restant van Manassas levert dan in 1973 het teleurstellende Down the Road<\/i> af. De doodsteek voor de band is echter als Stephen Stills zich weer bij Crosby, Nash en Young voegt en kiest voor een uiterst lucratieve, maar creatief armoedige stadiontoer met zijn eerstmalige kompanen, 4 Way Street <\/i>dus.<\/i>\u00a0<\/span><\/p>\n

Manassas<\/i>. Atlantic, 1972. Song Of Love \/ Rock & Roll Crazies\/Cuban Bluegrass \/ Jet Set (Sigh) \/ Anyway \/ Both Of Us (Bound To Lose) \/ Fallen Eagle \/ Jesus Gave Love Away For Free \/ Colorado\/ So Begins The Task\/ Hide It So Deep \/ Don’t Look At My Shadow \/ It Doesn’t Matter\/ Johnny’s Garden \/ Bound To Fall \/ How Far \/ Move Around \/ The Love Gangster \/ What To Do \/ Right Now \/ The Treasure (Take One)\/ Blues Man<\/i><\/p>\n

<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Op jonge leeftijd maakt hij al deel uit van supergroep Buffalo Springfield. Vervolgens gaat hij een monsterverbond aan met de nieuwe prinsen van de Westcoast \u2013 Crosby, Stills, Nash & Young \u2013 en wordt hij als gitarist door Jimi Hendrix en Eric Clapton als hun gelijke beschouwd. Deze indrukwekkende palmares, en zijn ongecontroleerde overgave aan […]<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-41448","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-vergeten-klassieker"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/41448","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=41448"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/41448\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":41451,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/41448\/revisions\/41451"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=41448"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=41448"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=41448"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}