{"id":42460,"date":"2025-11-26T22:48:41","date_gmt":"2025-11-26T21:48:41","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=42460"},"modified":"2025-11-26T22:49:11","modified_gmt":"2025-11-26T21:49:11","slug":"nick-shoulders","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2025\/11\/nick-shoulders\/","title":{"rendered":"Nick Shoulders"},"content":{"rendered":"<p><img data-recalc-dims=\"1\" loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignleft size-medium wp-image-42461\" src=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2025\/11\/nick-shoulders-refugia-blues.jpg?resize=200%2C200&#038;ssl=1\" alt=\"\" width=\"200\" height=\"200\" srcset=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2025\/11\/nick-shoulders-refugia-blues.jpg?resize=200%2C200&amp;ssl=1 200w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2025\/11\/nick-shoulders-refugia-blues.jpg?resize=75%2C75&amp;ssl=1 75w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2025\/11\/nick-shoulders-refugia-blues.jpg?w=700&amp;ssl=1 700w\" sizes=\"auto, (max-width: 200px) 100vw, 200px\" \/>Het artwork van het nieuwste album van <a href=\"https:\/\/nickshoulders.com\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">Nick Shoulders<\/a> past helemaal bij zijn vorige platen die al eens aan bod kwamen in <a href=\"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2024\/07\/nick-shoulders-schopt-met-hillbilly-vol-humor-heilige-huisjes-omver\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">deze aflevering<\/a> van de rubriek over albumhoezen. Op <strong>Refugia Blues<\/strong> (Gar Hole Records) gaat de singer-songwriter, illustrator, beeldend kunstenaar en labeleigenaar uit Fayetteville, Arkansas, ook onverdroten door met het etaleren van zijn kritische blik op de tradities van de zuidelijke staten in het algemeen en het ambacht van countryartiest in het bijzonder. En passant behandelt hij grote vraagstukken die de hele wereld aangaan, zoals in de a capella gebrachte opener <em>Apocalypse Never<\/em>. Hij <!--more-->heeft slechts een minuut en veertig seconden nodig om de vinger te leggen op pijnlijke plekken aangaande het klimaatvraagstuk. \u2018Since the year that I was born \/ You in power have been warned \/ Starve the truth and spread the lies \/ Now these waters surely rise\u2019, klinkt het. Op <em>Dixie Be Damned<\/em> waarschuwt hij dat het dom is om het de machthebbers altijd maar naar de zin te maken. En hij eindigt met een positieve boodschap: \u2018I don\u2019t claim to be no savior \/ And I do not sing to preach \/ Wouldn\u2019t stick my neck out if better things were not in reach \/ If you\u2019d seen what I have you\u2019d be pissed off too \/ Dixie be damned: I believe in you\u2019. De albums die in het aangehaalde verhaal aan bod kwamen waren wel vier sterren waard, voor <em>Refugia Blues<\/em> delen we er drie uit, omdat Shoulders deze keer niet met een band werkte, maar alles zelf deed. Dat maakt het album net een tikkeltje minder attractief. Niet veel, maar toch. Hij fluit, jodelt, speelt gitaar, banjo en viool; saai wordt het met hem nooit.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" title=\"Nick Shoulders - &quot;Dixie Be Damned&quot; (field recording)\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/yKSrkVNwq5U\" width=\"440\" height=\"300\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"><span data-mce-type=\"bookmark\" style=\"display: inline-block; width: 0px; overflow: hidden; line-height: 0;\" class=\"mce_SELRES_start\">\ufeff<\/span><\/iframe><\/p>\n<p><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Het artwork van het nieuwste album van Nick Shoulders past helemaal bij zijn vorige platen die al eens aan bod kwamen in deze aflevering van de rubriek over albumhoezen. Op Refugia Blues (Gar Hole Records) gaat de singer-songwriter, illustrator, beeldend kunstenaar en labeleigenaar uit Fayetteville, Arkansas, ook onverdroten door met het etaleren van zijn kritische [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-42460","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-recensies"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/42460","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=42460"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/42460\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42463,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/42460\/revisions\/42463"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=42460"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=42460"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=42460"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}