{"id":437,"date":"2009-10-01T00:25:52","date_gmt":"2009-09-30T22:25:52","guid":{"rendered":"http:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=437"},"modified":"2009-10-01T00:25:52","modified_gmt":"2009-09-30T22:25:52","slug":"new-riders-of-the-purple-sage","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2009\/10\/new-riders-of-the-purple-sage\/","title":{"rendered":"New Riders Of The Purple Sage"},"content":{"rendered":"<p><img data-recalc-dims=\"1\" loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignright size-full wp-image-438\" title=\"New Riders\" src=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2009\/10\/New-Riders.jpg?resize=125%2C124\" alt=\"New Riders\" width=\"125\" height=\"124\" \/>Pedal steel-speler Buddy Cage is het bekendst geworden door zijn werk met New Riders Of The Purple Sage. Maar op het debuut van deze countryrockgroep uit San Francisco is het Grateful Dead-voorman Jerry Garcia die pedal steel speelt. Garcia richtte de band zelfs op. Eind jaren zestig zijn Grateful Dead, getuige <em>Workingman\u2019s Dead<\/em> en <em>American Beauty<\/em>, ware country-adepten geworden. Om hun voorliefde voor countryrock te kunnen blijven uiten, richten Jerry Garcia, bassist Phil Lesh en drummer Mickey Hart samen met Garcia\u2019s oude vriend<!--more-->\u00a0John Dawson New Riders Of The Purple Sage op. De New Riders gaan met hun cosmische country de voorprogramma\u2019s van de Dead verzorgen. Als Lesh en Hart plaatsmaken voor gitarist en mandolinespeler David Nelson, bassist Dave Torbert en ex-Airplane-drummer Spencer Dryden wordt New Riders Of The Purple Sage een zelfstandige unit. John \u2018Marmaduke\u2019 Dawson, een uit de Bay Area-folkscene afkomstige singer-songwriter, is als zanger en componist het gezicht van New Riders Of The Purple Sage, dat maar liefst twee jaar gaat toeren in het voorprogramma van Grateful Dead. In 1971 kan de band eindelijk samen met de Dead-leden gaan opnemen in Wally Heiders studio. Alle songs die New Riders Of The Purple Sage voor hun debuut opnemen zijn Marmaduke-composities, die ronduit schitterend worden neergezet door het New Riders-trio, de drummers Dryden en Hart en het overrompelende psychedelische pedal steelspel van Jerry Garcia. <em>New Riders Of The Purple Sage<\/em>, gereleased in september 1971, bevat alle elementen die de Westcoast-countryrock zo bijzonder maakt. \u2018Portland Woman\u2019 is een mellow countrysong met fraaie Crosby,Stills &amp;Nash-harmonie\u00ebn, \u2018Last Lonely Eagle\u2019 klinkt als ergens tussen The Band en The Flying Burrito Brothers en \u2019Garden Of Eden\u2019 heeft eenzelfde broeierige sfeer als Neil Young met zijn Crazy Horse weet neer te zetten. Marmaduke\u2019s nostalgische hang naar het Wilde Westen komt tot uiting in de door banjo aangedreven treinroverssong \u2018Glendale Train\u2019, terwijl \u2018All I Ever Wanted\u2019 een prachtige acid-countryballad is. Centraal op <em>New Riders Of The Purple Sage<\/em> staat echter het acht minuten durende en spannende \u2018Dirty Business\u2019, met naast een cameo voor de honkytonk-piano van Commander Cody een hoofdrol voor Garcia\u2019s psychedelische pedal steel die angstaanjagende geluiden voortbrengt. <em>New Riders Of The Purple Sage<\/em> is een prachtig debuut dat nog eens bevestigd wordt door de fraaie opvolgers <em>Powerglide<\/em> en <em>Gypsy Cowboy<\/em>, beide m\u00e9t Buddy Cage.<\/p>\n<p><em>I Don\u2019t Know You \/ Whatcha Gonna Do \/ Portland Woman \/ Henry \/ Dirty Business \/ Glendale Train \/ Garden Of Eden \/ All I Ever Wanted \/ Last Lonely Eagle \/ Louisiana Lady<\/em><\/p>\n<p><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Pedal steel-speler Buddy Cage is het bekendst geworden door zijn werk met New Riders Of The Purple Sage. Maar op het debuut van deze countryrockgroep uit San Francisco is het Grateful Dead-voorman Jerry Garcia die pedal steel speelt. Garcia richtte de band zelfs op. Eind jaren zestig zijn Grateful Dead, getuige Workingman\u2019s Dead en American [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-437","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-vergeten-klassieker"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/437","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=437"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/437\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":439,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/437\/revisions\/439"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=437"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=437"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=437"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}