{"id":43877,"date":"2026-04-18T22:53:14","date_gmt":"2026-04-18T21:53:14","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=43877"},"modified":"2026-04-18T22:53:40","modified_gmt":"2026-04-18T21:53:40","slug":"george-mann-and-mick-coates","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2026\/04\/george-mann-and-mick-coates\/","title":{"rendered":"George Mann and Mick Coates"},"content":{"rendered":"<p><img data-recalc-dims=\"1\" loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignleft size-medium wp-image-43878\" src=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/george-mann-and-mick-coates.jpg?resize=200%2C200&#038;ssl=1\" alt=\"\" width=\"200\" height=\"200\" srcset=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/george-mann-and-mick-coates.jpg?resize=200%2C200&amp;ssl=1 200w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/george-mann-and-mick-coates.jpg?resize=1024%2C1024&amp;ssl=1 1024w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/george-mann-and-mick-coates.jpg?resize=75%2C75&amp;ssl=1 75w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/george-mann-and-mick-coates.jpg?resize=144%2C144&amp;ssl=1 144w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/george-mann-and-mick-coates.jpg?resize=1320%2C1320&amp;ssl=1 1320w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/george-mann-and-mick-coates.jpg?w=1400&amp;ssl=1 1400w\" sizes=\"auto, (max-width: 200px) 100vw, 200px\" \/><strong>Ghosts Of The Old West<\/strong> (Running Scared Productions) is een ontmoeting tussen de ervaren Amerikaanse songschrijver <a href=\"https:\/\/georgemann.org\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">George Mann<\/a> en de Australi\u00ebr Mick Coates, die pas aan het begin van dit millennium op 50-jarige leeftijd voor het eerst een goedkope gitaar kocht. Mann produceerde het album, iets wat hij ook wel heeft gedaan voor grootheden als Utah Phillips, Pete Seeger en Tom Paxton. Wat Mann en Coates bindt is een voorliefde voor cowboyliedjes. Coates begon dan ook met het zingen van covers van Johnny Cash. Met zijn diepe bariton gaat hem dat prima af. Met het door Peter La Farge<!--more--> geschreven <em>Ira Hayes<\/em> brengt hij Cash ook op dit album dichtbij. Liefhebbers van Tom Russell dienen trouwens ook zeker eens te luisteren naar <em>Ghosts Of The Old West<\/em>. Het nummer <em>Irons From Limerick City<\/em>, geschreven door Coates met Thomas en Cathey Ryan, doet meer Iers aan dan Amerikaans of Australisch. Er staan twee liedjes op het album met de titel <em>Ghosts Of The Old West<\/em>. Het eerste is geschreven door Mann en het is gesitueerd rond de Texaanse stad El Paso. Coates schreef het andere liedje met (bijna) dezelfde titel. Om duidelijkheid te scheppen heet dat <em>The Ghosts Of The Old West<\/em>. Het gaat over Rosa\u2019s cantina, dus speelt zich wederom af in El Paso. Afgesloten wordt met <em>\u2019Til The Cows And \u2018Roos Come Home<\/em>. Tot dat moment is aangebroken blijven Mann, Coates en de volledige band whisky drinken.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" title=\"For the West\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/JugiA3yQGG8\" width=\"440\" height=\"300\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"><span data-mce-type=\"bookmark\" style=\"display: inline-block; width: 0px; overflow: hidden; line-height: 0;\" class=\"mce_SELRES_start\">\ufeff<\/span><\/iframe><\/p>\n<p><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ghosts Of The Old West (Running Scared Productions) is een ontmoeting tussen de ervaren Amerikaanse songschrijver George Mann en de Australi\u00ebr Mick Coates, die pas aan het begin van dit millennium op 50-jarige leeftijd voor het eerst een goedkope gitaar kocht. Mann produceerde het album, iets wat hij ook wel heeft gedaan voor grootheden als [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-43877","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-recensies"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/43877","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=43877"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/43877\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":43880,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/43877\/revisions\/43880"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=43877"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=43877"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=43877"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}