{"id":43919,"date":"2026-04-26T13:54:25","date_gmt":"2026-04-26T12:54:25","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=43919"},"modified":"2026-04-26T13:55:21","modified_gmt":"2026-04-26T12:55:21","slug":"joe-martin","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2026\/04\/joe-martin\/","title":{"rendered":"Joe Martin"},"content":{"rendered":"<p><img data-recalc-dims=\"1\" loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignleft wp-image-43920 size-medium\" src=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/joe-martin-alone-in-valentine-e1777207892478-200x200.jpg?resize=200%2C200&#038;ssl=1\" alt=\"\" width=\"200\" height=\"200\" srcset=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/joe-martin-alone-in-valentine-e1777207892478.jpg?resize=200%2C200&amp;ssl=1 200w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/joe-martin-alone-in-valentine-e1777207892478.jpg?resize=75%2C75&amp;ssl=1 75w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/joe-martin-alone-in-valentine-e1777207892478.jpg?resize=144%2C144&amp;ssl=1 144w, https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/joe-martin-alone-in-valentine-e1777207892478.jpg?w=383&amp;ssl=1 383w\" sizes=\"auto, (max-width: 200px) 100vw, 200px\" \/>De Britse singer-songwriter <a href=\"https:\/\/www.joemartinmusic.com\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">Joe Martin<\/a> nam <strong>Alone In Valentine<\/strong> (North Star Records) op in Nashville, Tennessee. Cal Campbell (drums, percussie, zang) en Cornelius Webb (bas) produceerden het album vol vloeiende rootspop, een missie die de zonen van respectievelijk Glen en Jimmy wel is toevertrouwd. Behalve eenzaam zijn in het Texaanse plaatsje Valentine deed Martin ook <em>Paris Texas<\/em> aan. Vanzelfsprekend begint dat met gitaarspel in de stijl van Ry Cooder. Liedjes schrijven kun je wel aan deze Brit overlaten; met souplesse gooit hij er <em>Another Sad Song<\/em> uit, terwijl hij laat weten dat<!--more--> hij eigenlijk niet nog zo\u2019n treurig liedje wil zingen. Op het nummer gaat zijn stem de hoogte in op een manier waarmee hij in tv-programma\u2019s waarin ze muziek als wedstrijd benaderen ongetwijfeld hoge ogen zou gooien. Die constatering is, zo zal de juiste verstaander begrijpen, hier eerder een puntje van kritiek. Ook niet te zwaar aan tillen, want hij doet het verder niet. Nou ja, op <em>Silhouettes And Sunsets<\/em> gaat zijn stem ook omhoog, maar dan een beetje als David Gates. En dat kan onze goedkeuring dan wel weer wegdragen. Het meest doet het repertoire op <em>Alone In Valentine<\/em> overigens nog denken aan Jackson Browne. Martin zoekt zijn inspiratie dus eerder in Laurel Canyon dan in West Texas, wat je wellicht zou verwachten met deze albumtitel. <em>Alone In Valentine<\/em> is overigens een prima nummer over een vrouw die onderweg is naar Texas \u2018in a beat up Silverado, through southern Colorado\u2019, waarschijnlijk op de vlucht, maar het blijft onduidelijk voor wat.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" title=\"Alone In Valentine\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/VrrtvErGRzY\" width=\"440\" height=\"300\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"><span data-mce-type=\"bookmark\" style=\"display: inline-block; width: 0px; overflow: hidden; line-height: 0;\" class=\"mce_SELRES_start\">\ufeff<\/span><\/iframe><\/p>\n<p><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>De Britse singer-songwriter Joe Martin nam Alone In Valentine (North Star Records) op in Nashville, Tennessee. Cal Campbell (drums, percussie, zang) en Cornelius Webb (bas) produceerden het album vol vloeiende rootspop, een missie die de zonen van respectievelijk Glen en Jimmy wel is toevertrouwd. Behalve eenzaam zijn in het Texaanse plaatsje Valentine deed Martin ook [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-43919","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-recensies"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/43919","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=43919"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/43919\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":43922,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/43919\/revisions\/43922"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=43919"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=43919"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=43919"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}