{"id":44565,"date":"2026-07-28T21:59:27","date_gmt":"2026-07-28T19:59:27","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=44565"},"modified":"2026-07-28T23:08:17","modified_gmt":"2026-07-28T21:08:17","slug":"deer-tick-4","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2026\/07\/deer-tick-4\/","title":{"rendered":"Deer Tick"},"content":{"rendered":"

\"\"Deer Tick<\/a> bestaat inmiddels meer dan twintig jaar, maar op hun negende studioalbum Coin-O-Matic<\/strong> (ATO) klinken ze alsof ze nou eens precies weten wat ze willen zeggen. Dat is niet vanzelfsprekend voor een band die de afgelopen jaren het nodige heeft doorgemaakt: een afkickperiode voor frontman John McCauley, de financi\u00eble klappen van de pandemie, en een noodgedwongen herbezinning op wat Deer Tick eigenlijk is. De wekelijkse bandvergaderingen in een caf\u00e9 in Providence, Rhode Island, het zakelijk runnen van “Deer Tick Inc.” \u2013 het klinkt misschien weinig romantisch, maar het resultaat klinkt als een band die weet waarom ze nog bestaat.<\/p>\n

Coin-O-Matic<\/em> is namelijk een liefdesverklaring aan hun thuisbasis Providence, Rhode Island, de havenstad waar gangsters en arbeidersklassegezinnen generaties lang elkaars wereld deelden. De albumtitel verwijst naar een sigarettenautomatenmaatschappij die dienstdeed als dekmantel voor de operaties van maffiabons Raymond Patriarca. Dat klinkt zwaarder dan het voelt: dit is geen misdaadfilm, maar een portret van een plek en de mensen die er woonden.<\/p>\n

Voor het eerst produceerde de band \u2013 McCauley, Ian O’Neil, Dennis Ryan en Christopher Ryan \u2013 de plaat zelf, opgenomen in hun eigen studio. Die vrijheid hoor je. Coin-O-Matic<\/em> heeft de rauwe, iets loszittende textuur die Deer Tick het beste staat: opener Dog Years<\/em> begint akoestisch en schaalt op naar een volwaardige rockband met blaasinstrumenten, verzorgd door onder meer Los Lobos’ Steve Berlin. Het heerlijke Mary Singletary<\/em> is een soort afrekening met McCauleys katholieke opvoeding. Het los rockende ACI<\/em> \u2013 vernoemd naar Rhode Islands staatsgevangenis \u2013 vertelt over een mislukte overval: genoeg detail om te geloven, genoeg ruimte om te ademen. Everything Born<\/em> heeft een ijzersterke gitaarsolo, I Am An Island<\/em> rolt kalm voort op orgel en een rustig rockritme, en slottrack Candy Cigarettes<\/em> begint rustig maar sluit af met power chords die klinken als opluchting.<\/p>\n

Elf fijne nummers in bijna drie kwartier. Deer Tick hervindt zichzelf hier niet, maar ze graven wat dieper. Dat is genoeg.<\/p>\n