{"id":44654,"date":"2026-08-06T21:32:41","date_gmt":"2026-08-06T19:32:41","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=44654"},"modified":"2026-08-06T21:33:08","modified_gmt":"2026-08-06T19:33:08","slug":"avry-truex","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2026\/08\/avry-truex\/","title":{"rendered":"Avry Truex"},"content":{"rendered":"

\"\"In het artwork en de albumtitel van The Restless Wandering Avry Truex<\/strong> (eigen beheer) zitten enkele verwijzingen naar Townes Van Zandt verborgen; de liedjes herbergen er nog veel meer. Avry Truex<\/a> komt uit New England, maar de rusteloze zwerver reisde af naar Nashville. Hij leefde er eerst in zijn auto en zoiets is wel passend voor iemand die de geest van Van Zandt tracht te grijpen. De ontberingen waren niet voor niets, want wat hij op dit album heeft bewerkstelligd is ronduit grandioos. In net iets minder dan een uur brengt hij 14 liedjes die niet zouden misstaan in het oeuvre van Van Zandt. Waarmee dit een spectaculaire release is die rechtgeaarde liefhebbers van po\u00ebtische countryfolk niet aan zich voorbij mogen laten gaan. Ook de fans die een hekel hebben aan vergelijkingen met Townes \u2013 omdat diens liedjes volgens hen nu eenmaal niet te overtreffen zijn \u2013 zullen moeten toegeven dat The Restless Wandering Avry Truex<\/em> kan worden beschouwd als een schitterende aanvulling op het werk van de Texaan.\u00a0<\/span><\/p>\n

Maar eerst nog even iets over die verwijzingen in artwork en titel. Die zijn zo duidelijk als wat. De titel is te vergelijken met The Late Great Townes Van Zandt<\/em>. Bovendien heeft Truex voor zijn albumtitel hetzelfde lettertype gekozen. En net als het zesde album van Townes toont de hoes een vierkante foto op een wit vlak. Die foto heeft bovendien ook veel overeenkomsten met de hoesfoto van het titelloze derde album van Townes, die daarop ook in een keuken zit met de kin steunend op een hand.<\/p>\n

De fascinatie van Truex voor Van Zandt gaat redelijk ver. Hij schreef zelfs een liedje met de titel To Susanna (From Townes)<\/em> dat niets anders is dan een liefdesverklaring aan het adres van Susanna Clark. Zoals bekend had de vrouw van Guy Clark een speciale band met Townes. \u2018Delightfully she giggles as I make a fool of myself \/ So genuine her smile, enchants me like nothing else \/ I could sit and laugh with her till the lonesome bluejay cries \/ And the sun meets the horizon of a Tennessee sky \/ But I once heard her slip a joke of leaving him \/ Or so I tell myself I did\u2019, zingt Truex alsof hij Townes is. En toch blijft hij volkomen zichzelf. Klinkt misschien ongeloofwaardig en te mooi om waar te zijn, maar horen is geloven.<\/p>\n

In de woorden van Truex is het album \u2018my passion project to all of the songwriters that have made me into the songwriter I am today. These troubadours taught me to write not for vanity nor glory but for the sake of the song\u2019. De liedjes zijn veel meer dan doorslagjes van nummers van Townes, hoe dicht ze diens composities soms ook benaderen. Truex voegt er voldoende eigens aan toe. De variatie die hij brengt, zorgt er ook voor dat hij niet blijft hangen in epigonisme. Saai wordt het geen moment met een volledige bezetting waarin viool, mandoline, banjo, dobro, mondharmonica, pedal steel, accordeon en penny whistle voor afwisseling zorgen. Opener La Vaquera<\/em> gaat south of the border met trompetgeschal. Het gaat over \u2018a Mexican cowgirl, with dark flowing hair \/ Who wears a white brimmed hat, pure as prayer\u2019, die teleurgesteld in de liefde een teruggetrokken bestaan leidt in de heuvels van Idaho.\u00a0<\/span><\/p>\n

De verhalende liedjes dragen de sporen van Van Zandt, in de melodie\u00ebn en de manier van zingen vooral, en Truex voorziet ze van nieuwe horizonten. Die nieuwe vergezichten houden hem weg bij de valkuil van klakkeloos kopieergedrag. Truex blaast nieuw leven in de door zovelen hogelijk gewaardeerde nalatenschap van Townes. Hij blijft daarbij niet hangen bij de in zelfbeklag vervallende singer-songwriter die akoestische liedjes brengt, maar voegt met uitgebreidere begeleiding ook nieuw avontuur toe. Veel fans van de legendarische Townes zijn van mening dat hij het best tot zijn recht kwam in een kale setting, daarbij wordt echter wel voorbijgegaan aan het gegeven dat de uitgekiende arrangementen het drama in zijn liedjes juist ook uitdiepten.\u00a0<\/span><\/p>\n

Truex zakt af in de ziel van Townes. \u2018Men like me, don\u2019t ever fear, highs or lows \/ We\u2019ve been around the block before, life\u2019s troubles we knows \/ We seen it once, we seen it twice \/ And we don\u2019t need your uninvited words of advice \/ Yeah, men like me will go nowhere, cuz that\u2019s our right\u2019, zingt hij op Men Like Me<\/em>, waarop de steelgitaar van Pat Lyons een zacht bedje spreidt voor de vertwijfeling. Immers, Townes wist heel goed dat hij zichzelf naar de vernieling hielp. \u2018Men like me, don\u2019t ever wanna be, misunderstood \/ But we test our fate every day probably more than we should \/ I just know the day I meet my maker in the sky \/ I\u2019ll be sure to ask him why \/ Men like me lead such sad forsaken lives.\u2019<\/p>\n

The Restless Wandering Avry Truex<\/em> moet niet alleen worden gezien als een diepe buiging voor het werk van Townes Van Zandt, het album kraakt ook kritische noten. Truex weet maar al te goed wat verslaving en depressie inhouden. Het is zo makkelijk om naar middelen te grijpen om de pijn te verzachten, maar de realiteit is dat deze remedie slechts tijdelijk werkt. Dat is in het kort de inhoud van Oh Codeine<\/em>.<\/p>\n

Hopelijk is dat bewustzijn een basis om op deze voet verder te werken naar een toekomst met nog veel meer moois. In dat opzicht biedt het verleden van Truex overigens voldoende vertrouwen, want de in de Appalachen te situeren countryfolk van het in 2024 verschenen Pine Tree Poetry<\/em> is ook prachtig.<\/p>\n