{"id":44738,"date":"2026-08-18T21:33:30","date_gmt":"2026-08-18T19:33:30","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=44738"},"modified":"2026-08-18T23:08:03","modified_gmt":"2026-08-18T21:08:03","slug":"een-hommage-van-cactus-lee-aan-het-adres-van-roger-miller","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2026\/08\/een-hommage-van-cactus-lee-aan-het-adres-van-roger-miller\/","title":{"rendered":"Een hommage van Cactus Lee aan het adres van Roger Miller"},"content":{"rendered":"

\"\"\"\"In de rubriek albumhoezen staan altijd vier covers die qua ontwerp of onderwerp sterke overeenkomsten vertonen. Met zijn nieuwste plaat bracht Cactus Lee ons zover om een idee dat al langer sluimerde nu ook maar eens uit te voeren. Vanaf deze aflevering zullen we ook af en toe over hoezen schrijven die (bijna) een kopie zijn van bestaand artwork. Zo is Lee\u2019s Dream<\/em> een nauwkeurig nagetekende weergave van Roger And Out<\/em> van Roger Miller. Maar dan net iets anders natuurlijk. Leuke bijkomstigheid is dat we met deze toevoeging aan deze rubriek \u2013 noem het een doorslag van het origineel \u2013 regelmatig aandacht kunnen besteden aan (verre) voorlopers van alt-country en americana.<\/p>\n

Roger And Out<\/em> was het debuut van de in het Texaanse Fort Worth geboren Roger Miller (1936-1992), die vooral bekendheid verwierf met King Of The Road<\/em>. Dat liedje staat niet op zijn in 1964 verschenen eersteling. Stephen Thomas Erlewine noemt Miller op de website AllMusic een belangrijke invloed op de progressieve country. Dat zou je misschien niet verwachten van iemand wiens repertoire vaak als novelty wordt omschreven. Humor speelt inderdaad een bepalende rol op Roger And Out<\/em>. Dat valt al op te maken uit songtitels als The Moon Is High (And So Am I)<\/em>, Lou\u2019s Got The Flu<\/em> en Squares Make The World Go Round<\/em>. Flauw? Dat valt reuze mee. Liedjes als Chug-A-Lug<\/em> en Dang Me<\/em> zijn krakers van jewelste.<\/p>\n

Helaas staat bij mij in de platenkast een andere versie van dit op Smash Records verschenen debuut. Later werd het namelijk op de markt gebracht als Dang Me<\/em> omdat dat een echte smash (hit) was. In een andere hoes dus met een kleurenfoto van Miller achter de microfoon en daarboven een blauw vlak met naam artiest en albumtitel in vette hoofdletters en daaronder ook alle songtitels. Een minder mooie hoes, maar de met 24 minuten nogal korte plaat belandde daardoor niet minder vaak op de draaitafel. De liedjes zijn krachtig en prachtig.<\/p>\n

Cactus Lee, de artiestennaam van Kevin Dehan, stond al eerder in deze rubriek, toen in een aflevering over armadillo\u2019s<\/a> waarin het werk van kunstenaar Jim Franklin centraal stond. Voor Lee\u2019s Dream<\/em>, zelfs de albumtitel is een verwijzing naar het debuut van Miller, klopte de in Austin, Texas, opgegroeide Dehan aan bij producer Billy Horton, bekend van zijn werk met Charley Crockett. Die stuurde hem meer in de richting van ouderwetse \u2013 en wat mij betreft tijdloze \u2013 country, waarin Texas als altijd een voorname rol speelt.<\/p>\n

Was de vorige hoes<\/a> van Cactus Lee een creatie van de befaamde Robert Crumb, voor Lee\u2019s Dream<\/em> klopte Cactus Lee aan bij Madalyn Stefanak. Die voelde zich niet te goed om zo exact mogelijk de hoes van Roger And Out<\/em> na te tekenen. Als een hommage aan het adres van Roger Miller. Stefanak komt uit de staat Ohio en de designer heeft een uitgebreide klantenkring in de muziek. Ze werkt vooral veel met artiesten uit de americana, maar bovenaan haar lijst met klanten staat de naam Paul McCartney.<\/p>\n

Roger Miller – Roger And Out<\/em> (1964)
\nCactus Lee – Lee’s Dream<\/em> (2026)<\/p>\n

\"\"\"\"<\/p>\n

<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In de rubriek albumhoezen staan altijd vier covers die qua ontwerp of onderwerp sterke overeenkomsten vertonen. Met zijn nieuwste plaat bracht Cactus Lee ons zover om een idee dat al langer sluimerde nu ook maar eens uit te voeren. Vanaf deze aflevering zullen we ook af en<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[68],"tags":[],"class_list":["post-44738","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-albumcovers"],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/44738","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=44738"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/44738\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":44747,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/44738\/revisions\/44747"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=44738"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=44738"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=44738"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}