{"id":45098,"date":"2026-09-28T21:53:41","date_gmt":"2026-09-28T19:53:41","guid":{"rendered":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=45098"},"modified":"2026-09-28T21:58:13","modified_gmt":"2026-09-28T19:58:13","slug":"dallas-burrow-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2026\/09\/dallas-burrow-2\/","title":{"rendered":"Dallas Burrow"},"content":{"rendered":"

\"\"In oktober treedt Dallas Burrow<\/a> op bij Ramblin Roots (en elders). Hoog tijd om eens opnieuw kennis met hem te maken, en dat kan met deze recensie van Modern Day Vagabond<\/strong> (Forty Below Records), zijn vijfde volwaardige album (liveplaten niet meegerekend). Allereerst: Dallas Burrow heeft een erg fijne stem voor dit genre. Mannelijk, met een heel klein beetje heesheid. Verder kan de man nummers schrijven; dat is wel duidelijk op dit door Mike McClure en Adam Odor geproduceerde album. Dat constateerden we overigens ook al in 2019 bij de bespreking<\/a> van Southern Wind<\/em>. De Texaan trapt af met het titelnummer Modern Day Vagabond<\/em>. Hij gaat er, na weer een gebroken hart, vandoor. Hij zal nog wel een lied voor haar schrijven, maar of ze het ooit zal horen? Het komt uiteindelijk wel goed, horen we in Full Circle<\/em>: “Life has taught me some hard lessons, sex and drugs and manic depression.” Wat wel jammer is, is dat Burrow op dit album niet echt stilistisch consistent is. Een heerlijk stevig nummer als Underdog<\/em> staat in contrast met de countryballad Oldest Secret<\/em> en het softe soulnummer (met fluit) All I Want Is You<\/em>. In die zin is het vorig jaar uitgebrachte album The Way The West Was Won een stuk sterker.
\nBurrow sluit Modern Day Vagabond<\/em> wel erg mooi af met een cover van Rake<\/em> van Townes Van Zandt, die de “bloedbroeder” was van zijn vader Mike Burrow, die trouwens ook te horen is op dit album. Andere medewerkenden waren o.a. Kelly Willis, Susan Gibson, West Texas Exiles, Will Sexton en Kelley Mickwee.<\/p>\n