{"id":9,"date":"2009-08-01T23:16:57","date_gmt":"2009-08-01T21:16:57","guid":{"rendered":"http:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/?p=9"},"modified":"2009-08-27T21:31:09","modified_gmt":"2009-08-27T19:31:09","slug":"townes-van-zandt-flyin%e2%80%99-shoes","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/2009\/08\/townes-van-zandt-flyin%e2%80%99-shoes\/","title":{"rendered":"Townes Van Zandt | Flyin\u2019 Shoes"},"content":{"rendered":"<p><img data-recalc-dims=\"1\" loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignright size-full wp-image-105\" title=\"townes\" src=\"https:\/\/i0.wp.com\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2009\/08\/townes.jpg?resize=150%2C150\" alt=\"townes\" width=\"150\" height=\"150\" \/>I<span style=\"line-height: 16px;\">n de veertien jaar die liggen tussen 1973 en 1987 brengt Townes Van Zandt maar een plaat uit:\u00a0<em>Flyin\u2019 Shoes<\/em>. En dat terwijl de singer-songwriter uit Fort Worth, Texas aanvankelijk een zeer productieve periode kent: vanaf zijn debuut in 1968 levert Van Zandt jaarlijks een album af, maar na\u00a0<em>The Late Great Townes Van Zandt <\/em>in 1973 stokt diens productie en raakt Van Zandt meer aan lager wal dan ooit. Townes Van Zandt was altijd al een rusteloze zwerver. Afkomstig uit een rijke familie en met een vader die zijn kapitaal verdiende in de oliebusiness, worden grote dingen verwacht van Townes Van Zandt.\u00a0Met zijn familie verhuist de jonge Townes <!--more-->van Texas naar Montana, van Montana naar Colorado, daarvandaan naar Illinois, vervolgens naar Minnesota en dan weer terug naar Texas. Maar ook als Van Zandt breekt met zijn familie en op eigen benen staat blijft hij op drift. Naar het voorbeeld van country &amp; western-ster Hank Williams en bluesgitarist Lightnin\u2019 Hopkins ontwikkelt Townes Van Zandt zijn eigen stijl, die hem het predicaat \u2018world\u2019s greatest songwriter\u2019 oplevert. Maar Townes Van Zandt is niet alleen dat; hij is ook gediagnosticeerd als manisch-depressief en verslaafd aan gokken en sterke drank. <!--more-->Hij zwerft met zijn gitaarkoffer op zijn rug rond door het land, houdt zichzelf in leven met optredens en beleeft zijn\u00a0<em>ups and downs<\/em>: zijn platenlabel gaat failliet, maar Emmylou Harris neemt zijn \u2018Pancho And Lefty\u2019 op op haar\u00a0<em>Luxury Liner<\/em> (1977). Zijn bevriende manager laat Van Zandt zich vestigen in een verwaarloosde en verveloze hut met vriendin en hond in de bossen ten zuiden van Nashville. Maar aan\u00a0<em>Music Row <\/em>komt de meestal straalbezopen Townes nauwelijks aan de bak. Toch weet Tomato, de opvolger van zijn oude platenlabel, Van Zandt de American Studios van Chips Moman in te krijgen, met als gevolg dat Van Zandts zevende studioplaat het volste geluid en de grootste bezetting kent van zijn gehele oeuvre; met onder andere Spooner Oldham op piano, Bobby Emmons als toetsenist, de fameuze Phillip Donnelly op elektrische gitaar en de zoons van Earl Scruggs: Randy en Gary. Maar de elektrische piano en Phillip Donnelly\u2019s vlijmscherpe gitaarspel in opener \u2018Dollar Bill Blues\u2019 ten spijt, Van Zandts voordracht is nog steeds kukdroog en\u00a0<em>deadpan<\/em>; diens teksten nog even wrang en hopeloos. Vol van smart zingt Van Zandt over de glorie van vrouwen en verloren liefdes in ongehoord prachtige liedjes als \u2018When She Don\u2019t Need Me\u2019, \u2018Loretta\u2019 en \u2018Brother Flower\u2019, over de schuwe, ongrijpbare persoon die hij zelf is in het duistere \u2018Snake Song\u2019 en vanzelfsprekend over de zinloosheid van het aardse bestaan, zoals in \u2018Rex\u2019s Blues\u2019:\u00a0<em>All born to grow and grown to die<\/em>. Het zijn de centrale thema\u2019s in zijn werk &#8211; wanhoop, eenzaamheid en de dood &#8211; die telkens weer magistrale en tijdloze liedjes opleveren, zoals de met pedal steel, piano en mandoline verwarmde onbetwiste hoogtepunten van\u00a0<em>Flyin\u2019 Shoes<\/em>: \u2018No Place To Fall\u2019 en het trieste en escapistische titelnummer \u2018Flyin\u2019 Shoes\u2019. De rusteloosheid van die vliegende schoenen, zijn ongebreidelde drankzucht en zijn wankele mentale gezondheid jagen Townes voort door het leven &#8211; tot het stopt. In 1987 en 1994 verschijnen er nog twee albums, maar lichaam en geest van de grootste songwriter van Texas en een van best bewaarde geheimen van de popmuziek zijn letterlijk opgebrand door de alcohol; Townes Van Zandt is een levende legende &#8211; tot aan zijn dood. Op nieuwjaarsdag van 1997 bezwijkt hij op 52-jarige leeftijd.\u00a0<em>It won\u2019t be long \u2019till I\u2019m tyin\u2019 on these flyin\u2019 shoes &#8211; <\/em>voor altijd op drift tot hij zijn laatste rustplaats vindt in het familiegraf, in Fort Worth, Texas.<\/span><\/p>\n<p style=\"margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 12px; margin-left: 0px; outline-width: 0px; outline-style: initial; outline-color: initial; font-size: 13px; vertical-align: baseline; background-image: initial; background-repeat: initial; background-attachment: initial; -webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-color: transparent; line-height: 1.3em; background-position: initial initial; padding: 0px; border: 0px initial initial;\" align=\"left\"><em>Dollar Bill Blues \/ Rex\u2019s Blues \/ Pueblo Waltz \/ Brother Flower \/ Snake Song \/ Loretta \/ No Place To Fall \/ Flyin\u2019 Shoes \/ Who Do You Love \/ When She Don\u2019t Need Me<\/em><\/p>\n<p><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>In de veertien jaar die liggen tussen 1973 en 1987 brengt Townes Van Zandt maar een plaat uit:\u00a0Flyin\u2019 Shoes. En dat terwijl de singer-songwriter uit Fort Worth, Texas aanvankelijk een zeer productieve periode kent: vanaf zijn debuut in 1968 levert Van Zandt jaarlijks een album af, maar na\u00a0The Late Great Townes Van Zandt in 1973 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-9","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-vergeten-klassieker"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":106,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9\/revisions\/106"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.altcountry.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}