Als alles een beetje heeft tegengezeten, dan valt er nog maar een ding te doen: Drinkin’ Again. Het nummer brengt een beetje oude rock-’n-roll met een toefje western swing. ‘Why o why can’t things stay the same’, vraagt Doug Collins zich af op Stay The Same. De Amerikaan bezit een heldere zangstem. Too Late At Night (eigen beheer) is een erg fijn plaatje van Doug Collins & The Receptionists. Verwacht pure pop in het verlengde van Nick Lowe en Ben Vaughn van deze Amerikanen. Beatmuziek op zijn Amerikaans schreven we in de recensie van Good Sad News. Op Mexico Mo gaan ze een beetje south of the border, met ook nog een beetje flamenco, maar de grap is dat Mexico een stadje is in de Amerikaanse staat Missouri. Het half uurtje wordt volgespeeld door Doug Collins (zang, gitaar), Charlie Varley (bas, zang), Billy Dankert (drums, zang) en Randy Broughton (pedal steel). De laatste heeft een grote rol op bijna alle nummers. Het glibberen langs de noten bij al het liefdesleed zorgt ervoor dat alle zorgen van Collins afglijden.