Dit jaar is Willow Avalon de headliner van TakeRoot. “Willlow Avalon, wie is dat?” zal menigeen zich misschien afvragen. Nee, zo’n naam past misschien niet in het rijtje Kris Kristofferson, Joan Baez, My Morning Jacket , Iron & Wine en Drive-by Truckers die veel bekender zijn bij het americanapubliek. Maar Willow Avalon heeft zich met een paar nummers die vooral via TiKTok veel bekendheid verwierven, in de kijker gespeeld. Onlangs bracht zij haar tweede album, Pink Pocket Pistol (Warner Music) uit, de opvolger van het vorig jaar verschenen Southern Belle Raisin’ Hell. Avalon is de 28-jarige dochter van Jim White, maar ze groeide, na de onstuimige scheiding van haar ouders, op bij haar moeder. De muzikale genen zijn echter zeker doorgegeven hoewel Avalon een ander traject volgt dan haar vader. Haar muziek valt te omschrijven als klassieke countrypop met, zo blijkt in elk geval op dit laatste album, pittige en/of grappige teksten. Over hele verkeerde mannen die haar pad kruisen en waarmee, al dan niet met behulp van haar roze zakpistol wordt afgerekend. Haar vriendin (gezongen door Kaitlin Butts), die haar overspelige man vermoord heeft, geeft ze het advies, Hypothetically Speaking, het lichaam in hele kleine stukjes aan de alligators te voeren. De quarterback die ze ontmoet in Thumbsucker krijgt ook de volle laag: “My shirt might be low, but not as low as your IQ”. Maar ze is zelf ook niet zonder zonde, want in Cardinal Sin (een duet met Jason Isbell) biecht ze haar eigen overspel op. Leuke songs, maar niet iedereen zal haar soms wat kinderlijk klinkende stem kunnen waarderen. Erg benieuwd hoe dit live allemaal zal klinken.
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie